شرکت تایوانی اچ‌تی‌سی در سکوت خبری از اسمارت‌فون میان‌رده Wildfire E2 رونمایی کرد. این تلفن در کشور روسیه معرفی شده است که نسبت ابعاد تصویر آن بلند بوده و یک تراشه سطح متوسط نیز درون آن گنجانده شده است. باتری بزرگ و دوربین اصلی دو‌گانه از سایر قابلیت‌های این هندست به شمار می‌روند.
مشخصات فنی HTC Wildfire E2 جنس بدنه میان‌رده جدید اچ‌تی‌سی از پلاستیک پلی‌کربنات است. این تلفن در ابعاد ۱۵۴ در ۷۵٫۹ در ۸٫۵۹ میلی‌متر تولید شده که وزن آن به ۱۷۳٫۵ گرم می‌رسد. پنل پشتی دستگاه بافت هاشوری شکل دارد.

در جلوی هندست یک پنل ۶٫۲ اینچی IPS LCD وجود دارد که رزولوشن آن اچ‌دی پلاس (معادل ۷۲۰ در ۱۵۶۰ پیکسل) است. در بالای این پنل نیز یک دوربین سلفی ۸ مگاپیکسل دیده می‌شود. دوربین دو‌گانه HTC Wildfire E2 یک سنسور اصلی ۱۶ مگاپیکسل و یک لنز ۲ مگاپیکسل را شامل می‌شود که فلاش LED در پایین ماژول دوربین قرار دارد. دوربین تلفن اچ‌تی‌سی توانایی ضبط ویدیو‌هایی با رزولوشن ۱۰۸۰p را دارد. از قابلیت‌های نرم‌افزاری دوربین هم می‌توان به فوکوس خودکار، حالت زیبایی و تشخیص چهره اشاره کرد.
HTC Wildfire E2 به تراشه Helio P22 شرکت مدیاتک مجهز شده است که یک رم ۴ گیگابایتی و حافظه داخلی ۶۴ گیگابایت آن را همراهی می‌کند. هم‌چنین، کاربران می‌توانند با افزودن کارت microSD به اسلات هیبریدی سیم‌کارت ظرفیت حافظه تلفن را افزایش دهند. نرم‌افزار گوشی توسط سیستم‌عامل اندروید ۱۰ اجرا می‌شود.

انرژی سخت‌افزار این اسمارت‌فون توسط یک باتری ۴۰۰۰ میلی‌آمپر تامین می‌شود. این باتری می‌تواند تا ۲۰ ساعت مکالمه صوتی، ۲۵ ساعت پخش موسیقی و ۶ ساعت پخش فیلم را در اختیار کاربران قرار دهد. در پنل پشتی یک سنسور اثرانگشت برای باز کردن قفل تلفن تعبیه شده است.
از سایر ویژگی‌ها و قابلیت‌های نرم‌افزاری و سخت‌افزاری Wildfire E2 می‌توان به پشتیبانی از دو سیم‌کارت ۴G، بلوتوث، GPS ،VoLTE، پورت microUSB، رادیو FM و جک ۳٫۵ میلی‌متری هدفون اشاره کرد.
میان‌رده تایوانی‌ها با قیمت ۹۹۹۰ روبل (حدود ۱۳۵ دلار) در کشور روسیه به فروش می‌رسد. این تلفن در دو رنگ مشکی و آبی به بازار عرضه می‌شود. در حال حاضر نیز هیچ جزییاتی درباره فروش این تلفن در سایر بازارها وجود ندارد.
نوشته شرکت اچ‌تی‌سی اسمارت‌فون میان‌رده Wildfire E2 را در بازار روسیه معرفی کرد اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

گزارش‌های جدید نشان می‌دهند که احتمالا عرضه گوشی‌های سری آیفون ۱۲ اپل باز هم به تاخیر خواهد افتاد. میگ‌چی کو، تحلیلگر مسائل اپل در ماه آوریل اعلام کرده بود که این شرکت تولید انبوه آیفون‌های ۵٫۴ و ۶٫۱ اینچی را در ماه سپتامبر، یعنی یک ماه بعد از برنامه معمول خود (ماه اوت) آغاز می‌کند. این شخص هم‌اکنون اعلام کرد که مشکلات مربوط به لنزهای دوربین التراواید احتمالا تاخیر در ارسال قطعات را به دنبال خواهد داشت.
هر چهار مدل آیفون ۱۲ اپل برای دوربین التراواید از لنزهای ۷P استفاده می‌کنند. مشکلات مربوط به این لنزها مدل‌های غیر پرو آیفون را شامل می‌شود، چرا که روکش آن‌ها در تست‌های دما و رطوبت بالا مستعد ترک خوردگی و شکستگی است.
این مشکل برروی لنزهایی رخ داده است که از سوی شرکت چینی Genius Electronic Optical ارسال شده‌اند. البته، اپل لنزهای تولید شده توسط یک تامین‌کننده دیگر با نام Largan را تست کرده و لنزهای این شرکت آزمایش‌های مقاومت اپل را با موفقیت گذرانده‌اند. مینگ‌چی کو و تیمش اعتفاد دارند که اپل در آستانه فروش گوشی‌های آیفون ۱۲ قطعات بیشتری را از شرکت Largan خریداری می‌کند. تعداد قطعات خریداری شده نیز نسبت به قطعات تهیه شده از شرکت Genius بیشتر خواهند بود.

این تنها خبر بدی نیست که شرکت Genius از آن مطلع می‌شود. خبر بدتر این است که Genius حتی در صورت برطرف کردن ایرادات لنزهای تولیدی خود مجبور می‌شود که قیمت فروش آن‌ها را ۳۰ درصد کاهش دهد تا سهم بیشتری از فروش را به دست آورد. در این صورت حاشیه سود نیز کمتر می‌شود.
اگر Largan توانایی تامین تمامی لنزها را داشته باشد، می‌توان احتمال داد که زمان عرضه هندست‌های سری آیفون ۱۲ اپل تحت‌تاثیر قرار نمی‌گیرد. چرا که پیش از این نیز اپل اعلام کرده بود که فروش آیفون‌های ۲۰۲۰ نسبت به سال گذشته دیرتر آغاز می‌شود.
کوپرتینو‌نشین‌ها هفته گذشته اعلام کرده بودند که آیفون‌های جدید با تاخیر چند هفته‌ای روانه بازار می‌شوند. اما مراسم معرفی آن‌ها مانند سال‌های قبل در ماه سپتامبر انجام می‌گیرد.
هم‌چنین، یک گزارش دیگر که اخیرا منتشر شده بود نشان می‌داد آیفون‌های امسال اپل به صورت همزمان وارد بازار نمی‌شوند. به عبارتی دیگر، پیش‌بینی می‌شود که در ابتدا دو مدل ۶٫۱ اینچی (معمولی و پرو) و پس از آن نیز یک مدل معمولی ۵٫۴ و یک مدل ۶٫۷ اینچی پرو در دسترس افراد قرار بگیرند. مدل‌های پرو آیفون‌های جدید سه دوربین (شامل یک دوربین ToF) دارند و مدل‌های معمولی به یک دوربین واید و یک دوربین التراواید مجهز شده‌اند.
نوشته مشکلات مربوط به ترک‌خوردگی لنز گوشی‌های آیفون ۱۲ اپل منجر به تاخیر عرضه آن‌ها می‌شود اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

هفته آینده کمپانی شیائومی دهمین سالگرد آغاز کسب‌وکار اسمارت‌فونی خود را با معرفی ۲ هندست جدید جشن خواهد گرفت. بر اساس برآوردهای پیشین قرار بود این ۲ اسمارت‌فون با اسامی می ۱۰ پرو پلاس و ردمی K30 Commemorative Edition معرفی شوند. امروز لی جون؛ مدیرعامل و ریاست شیائومی به جزئیات محدودی پیرامون می ۱۰ پرو پلاس اشاره کرد. بر این اساس هندست مذکور تحت‌عنوان شیائومی می ۱۰ اولترا در خارج از چین عرضه خواهد شد؛ در حالی‌که نام این گجت در بازار خانگی می ۱۰ سوپریم ادیشن است.

این مدیر اجرایی به جزئیات بیش‌تری پیرامون گوشی آینده از جمله زمان عرضه و ورژن‌های آن اشاره نموده است. با وجود دانش محدود مترجمان نسبت به زبان چینی اکنون می‌توان حدس زد که می ۱۰ اولترا در ۲ ورژن مختلف شامل می ۱۰ Collector’s edition روانه بازار خواهد شد.
نوشته اسمارت‌فون شیائومی می ۱۰ پرو پلاس با نام می ۱۰ اولترا روانه بازار می‌شود اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

تصاویر بندانگشتی می‌توانند سرعت بارگذاری فایل‌های شما در ویندوز ۱۰ را کاهش دهند. اگر قصد غیرفعال کردن این تصاویر را دارید، آنگاه مطالعه ادامه این مقاله خالی از لطف نخواهد بود.
در عصر رایانه‌های پرسرعت، بسیاری از کاربران از درایوهای جداشدنی و یا شبکه‌ای استفاده می‌کنند. همین موضوع باعث می‌شود تا سرعت بارگذاری فایل‌ها کاهش یابد. حال اگر تصاویر بندانگشتی نیز فعال باشند، آنگاه سرعت کمتری را نیز تجربه خواهیم کرد. خوشبختانه غیرفعال کردن این ویژگی‌ در ویندوز ۱۰ می‌تواند تا حدودی تجربه شما را بهبود بخشد.
شیوه غیرفعال کردن تصاویر بندانگشتی در ویندوز ۱۰ ابتدا باید منوی استارت را باز کرده و سپس عبارت “File Explorer Options” را در نوار جست‌و‌جوی آن، تایپ کنید. حال از بین نتایج بر روی اولین گزینه کلیک کنید. البته راه‌کار دیگری نیز جهت نیل به این هدف وجود دارد و آن این است که فایل اکسپلورر را باز کرده و سپس در نوار منو، “View > Options” را برگزینید.

در پنجره File Explorer Options یا همان Folder Options ( بسته به مسیر انتخابی شما)، باید بر روی برگه “View” کلیک کنید. در بخش “Advanced Settings” باید تیک گزینه “Always show icons, never thumbnails” را فعال کرده و در ادامه بر روی “OK” کلیک کنید.

اگر مایل هستید، می‌توانید پوشه‌ای را که پر از اسناد و یا تصاویر بوده، باز کرده و سپس تغییرات را بررسی کنید. در اینجا باید به‌جای تصاویر بندانگشتی، فقط آیکون‌های استاندارد فایل‌ها را مشاهده کنید. حال با اعمال این تغییرات، سرعت بارگذاری فایل‌هایتان افزایش یافته و به طبع نیز، تجربه بهتری خواهید داشت.
اگر در آینده نیز بنا به هر دلیلی نظر خود را تغییر دادید، آنگاه فقط کافی است که File Explorer Options یا همان Folder Options را باز کرده و سپس تیک کنار گزینه “Always show icons, never thumbnails” را بردارید.
راستی، حالا که حرف از ویندوز ۱۰ به میان آمد، در صورت تمایل می‌توانید مقاله‌های مدیریت اعلان‌های ویندوز دیفندر و تغییر اندازه منوی استارت را نیز مطالعه کنید.
نوشته چگونه به غیرفعال کردن تصاویر بندانگشتی در ویندوز ۱۰ بپردازیم؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

در دوربین گوشی‌های هوشمند امروزی، لنزهای مختلفی وجود دارند. در این مطلب می‌خواهیم که به لنز پریسکوپی پرداخته و شما را بیشتر با این مقوله آشنا کنیم. پس در ادامه با آی‌تی‌رسان همراه باشید.
همیشه بحث اعداد در مشخصات دوربین گوشی‌های مختلف مطرح بوده است. کدام شرکت مگاپیکسل و یا بزرگنمایی بیشتری را ارائه می‌دهد؟ هنگامی‌که بحث بر سر قوانین فیزیک باشد، آنگاه می‌بینیم که بدنه باریک این دستگاه‌ها و زوم اپتیکال آن‌ها، همخوانی زیادی با یکدیگر ندارد.
در ژوئیه ۲۰۲۰ شایعه شد که اپل قرار است در گوشی‌های جدید خود، از لنزهای پریسکوپ تله‌فوتو استفاده کند. لنز پریسکوپی مدتی است که وجود دارد. این حسگر جدید می‌تواند مشکلات مربوط به اندازه لنزهای تله‌فوتوی سنتی را مرتفع سازد. در زیر به نحوه کار این حسگر پرداخته و تأثیر آن‌ بر آینده صنعت گوشی‌های هوشمند را مورد بررسی قرار می‌دهیم.
اندازه در عکس‌برداری، اهمیت بالایی دارد محدودیت‌های عکاسی همیشه بیشتر فیزیکی بوده‌اند تا فنی. قوانینی در رابطه با فیزیک نور وجود دارند که شما نمی‌توانید به مهندسی آن‌ها بپردازید. به همین دلیل است که دوربین‌های DSLR و بدون آینه، دارای لنزهای بزرگ و سنگین هستند. لنزها برای اینکه بتوانند فاصله کانونی طولانی و دریچه دیافراگم وسیعی را ارائه دهند، باید خودشان نیز اندازه مشخصی داشته باشند.
به‌عنوان مثال، لنزی که فاصله کانونی ۲۰۰ میلی‌متری و حداکثر گشودگی دریچه دیافراگم f/2.8 را ارائه دهد، باید دریچه‌ای با اندازه بیش از ۷۰ میلی‌متر (۳ اینچ) داشته باشد. البته در این آمار و ارقام، ملاحظات مربوط به تولید لحاظ نشده‌اند. دوربین گوشی‌های هوشمند نیز با چنین محدودیت‌هایی مواجه هستند، البته در مقیاسی بسیار کوچک‌تر. از آنجایی که دوربین این گجت‌ها از حسگرهای کوچک‌تری برخوردار هستند، پس از فاصله‌های کانونی کوتاه‌تر، می‌توانند بزرگنمایی بیشتری را به دست آورند. البته در این بین معادلات زیادی نیز وجود دارند.
به‌عنوان نمونه، آیفون ۱۱ پرو، یک لنز تله‌فوتوی معادل ۵۲ میلی‌متر دارد، اما اندازه اصلی آن در اصل ۶ میلی‌متر است. این موضوع بدین معنا است که اگر بخواهید همان تصویر را با یک دوربین DSLR حرفه‌ای بگیرید، آنگاه به یک لنز ۵۲ میلی‌متر احتیاج خواهید داشت. از آنجایی که حسگر تله‌فوتوی دوربین آیفون ۱۱ پرو، اندازه‌ای ۱٫۳۶ اینچی دارد (حدود ۵ میلی‌متر قطر)، پس شما می‌توانید به بزرگنمایی معادل یک لنز ۵۲ میلی‌متری یک دوربین DSLR دست یابید.
به هر حال، تولیدکنندگان در آستانه مواجه با مشکلات جدیدی هستند. اگر بخواهید حسگر دوربین‌ها را بسیار کوچک‌تر کنید، آنگاه کنترل معادلات دوربین را نیز از دست خواهید داد. حسگرهای کوچک عملکرد مناسبی در نور کم نداشته و همچنین اوضاع آن‌ها در وضوح‌های بالاتر، بدتر نیز خواهد شد.
در تئوری، اگر اپل بخواهد که به بزرگنمایی بیشتری در گوشی‌های خود دست یابد، آنگاه می‌تواند اندازه حسگرهای آیفون‌ جدید خود را به دو نیم تقسیم کند. در هر صورت این موضوع نیز باعث می‌شود تا تولید چنین حسگری پرهزینه و کار کردن با آن نیز مشکل باشد. در اصل، گزینه بهتر این است که اندازه لنزها افزایش یابد.
عبور از مشکلات
البته افزایش اندازه یک لنز نیز، مشکلات خاص خود را به همراه دارد. آیفون ۱۱ پرو تنها ۸٫۱ میلی‌متر ضخامت دارد. حتی اگر یک لنز با فاصله کانونی ۶ میلی‌متر، لزوما ۶ میلی‌متر طول نداشته باشد، باز این رقم نباید زیاد از این حد تجاوز کند. با این اوصاف، این اندازه نیز فضای زیادی را از یک گوشی هوشمند اشغال خواهد کرد. مسئله این است که نمی‌توان یک لنز ۱۲ میلی‌متری را به آیفونی که تنها ۸ میلی‌متر ضخامت دارد، افزود، مگر اینکه آن را به پهلو جاسازی کنید.
لنز پریسکوپی عملکردی بسیار نزدیک به پریسکوپ زیردریایی‌ها دارد. نور از طریق دریچه جلویی وارد شده و سپس توسط یک آینه زاویه‌دار، ۹۰ درجه تغییر مسیر می‌دهد. در گوشی‌های هوشمند نیز، نور پیش از رسیدن به حسگر دوربین و ضبط شدن به‌عنوان یک تصویر، از دریچه سایر لنزهای دیگر نیز عبور می‌کند. با تغییر مسیر حرکت نور، دیگر لازم نیست که لنزهای بزرگ‎‌تر، عمیق‌تر نیز باشند، بلکه این‌ بار می‌توانند پهن‌تر باشند.
این یک فرصت عالی برای تولیدکنندگان گوشی‌های هوشمند است. اگر بخواهیم مکان بیشتری را برای یک لنز پهن‌تر پیدا کنیم، آنگاه این موضوع نسبت به کوچک کردن حسگر و یا ضخیم شدن گوشی‌ها، کاربردی‌تر به نظر می‌رسد.
بدین ترتیب، تولیدکنندگان به لنزهای معادل ۵۰ میلی‌متر و با زوم اپتیکال دو برابری (و یا حداکثر ۳ برابری) محدود نخواهند شد. با این اوصاف، قرار دادن لنزهای معادل ۱۰۰ میلی‌متر (با زوم ۵ برابری) و یا حتی ۲۰۰ میلی‌متری (با بزرگنمایی ۱۰ برابری) در گوشی‌های هوشمند، دیگر چندان دور از ذهن نخواهد بود.
درست است که این فناوری هنوز جدید بوده و باید برخی از ویژگی‌ها را نیز قربانی کرد، اما در هر صورت این روش باعث می‌شود تا بزرگ‌ترین مانع افزودن بزرگنمایی اپتیکال به یک گوشی هوشمند، از سر راه برداشته شود.
بزرگنمایی دیجیتال در برابر اپتیکال اگر فکر می‌کنید که گوشی‌های آیفون از بزرگنمایی ۱۰ برابری برخوردار هستند، شاید درست بگویید، اما مواردی نیز وجود دارند که احتمالا آن‌ها را در نظر نگرفته‌اید. حتما دلایلی وجود دارند که ما بیش از ضرایب بزرگنمایی، بر فاصله کانونی تمرکز کرده‌ایم.
این موضوع نیز بدین دلیل است که یک فرق مهم بین بزرگنمایی اپتیکال و دیجیتال (یا تعدیل شده، فوق واضح، فضایی و یا با کمک هوش مصنوعی) وجود دارد. در بزرگنمایی اپتیکال، بزرگ کردن تصویر به دلیل ویژگی‌های نوری لنزهایی است که فاصله کانونی بیشتری دارند. در این‌گونه بزرگنمایی، اشیای دور واقعا نزدیک به نظر می‌رسند؛ یعنی انگار آن‎ها را از دریچه یک تلسکوپ مشاهده می‌کنید. در نتیجه هیچ افت کیفیتی را نیز مشاهده نخواهید کرد.

اما بزرگنمایی دیجیتال بدین معنا است که یک تصویر به‌گونه‌ای برش داده شده که انگار یک عکس زوم شده است. بزرگنمایی دیجیتال، راهی طولانی را طی کرده است. با استفاده از حسگرهای با مگاپیکسل بالا، باینینگ (چندین پیکسل در قالب یک پیکسل بزرگ رفتار می‌کنند) و الگوریتم‌های بهبود یافته افزایش مقیاس، اکنون تولیدکنندگان می‌توانند نتایج بهتری را به دست آورند.
البته هنوز هم زوم دیجیتال این‌گونه است که انگار تصویری را شکار کرده و سپس آن را برش داده‌ایم. در هر صورت، به بزرگنمایی واقعی دست نیافته و همیشه نیز کاهش کیفیت را مشاهده خواهید کرد. به هر حال نمی‌توانید یک کمپین بازاریابی را پیرامون این حقیقت کوچک، تشکیل دهید.
لنزهای پریسکوپی در دسترس قرار دارند طبیعتا اپل اولین شرکتی نخواهد بود که از لنز پریسکوپی در گوشی‌های هوشمند خود استفاده می‌کند. تولیدکنندگان چینی (مخصوصا اوپو و هواوی)، چندین سال است که پیرامون این لنزها مانور می‌دهند. گوشی ۵ دوربینه هواوی P40 پرو پلاس، از لنز تله‌فوتوی پریسکوپی با بزرگنمایی ۱۰ برابری برخوردار بوده که این حسگر می‌تواند با یک لنز ۲۴۰ میلی‌متری یک دوربین فول فریم برابری کند.

سامسونگ گلکسی S20 اولترا نیز از لنز تله‌فوتوی پریسکوپی با بزرگنمایی ۵ برابری برخوردار بوده و این حسگر نیز با یک دوربین مجهز به لنز ۱۰۰ میلی‌متری، برابری خواهد کرد. به هر حال، شرکت سامسونگ تمام تلاش خود را کرده‌ است که این مشخصات، چندان به چشم نیایند.

در هر صورت شاید اپل اولین شرکتی نباشد که از لنزهای پریسکوپی در گوشی‌های خود استفاده می‌کند، اما در هر صورت وقتی که دستگاه‌های جدید این شرکت به همراه چنین حسگرهایی، روانه بازارها شوند، آنگاه این گوشی‌ها به گزینه‌های ایدئال‌تری برای طرفداران تبدیل خواهند شد.
نوشته لنز پریسکوپی دوربین گوشی‌های هوشمند چگونه کار می‌کند؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

دیپ‌فیک ویدیویی بدین معنا است که ما نمی‌توانیم به هر آنچه که می‌بینیم، اعتماد کنیم. حال دیپ‌فیک صوتی نیز بدین معنا است که دیگر گوش‌های ما قابل اعتماد نیستند. چنین فناوری‌هایی باعث می‌شوند تا مشکلات بشر روزبه‌روز افزایش یابند. در قرن بیستم تنها نگرانی تکنولوژیک انسان‌ها، به مسائلی همانند بمب‌های اتمی و شیمیایی مربوط می‌شد، اما اکنون این دامنه گسترش یافته است.
در چند سال گذشته نگرانی‌های مختلفی در مورد ماشین‌ها و بیماری‌های همه‌گیر به وجود آمده و حال نیز نوبت به دیپ‌فیک صوتی رسیده است؛ چیزی که باعث می‌شود تا مردم اعتماد به صدای یکدیگر را نیز از دست بدهند.
دیپ‌فیک صوتی چیست؟ به احتمال زیاد، ویدیوهای دیپ‌فیک را مشاهده کرده‌اید. در این ویدیوها از الگوریتم‌های یادگیری عمیق استفاده شده و بدین ترتیب رفتارهای دو نفر با یکدیگر جایگزین می‌شوند. در صدای دیپ‌فیک یک صوت شبیه‌سازی شده غیرقابل تشخیص استفاده شده تا بدین ترتیب بتوان صدای مصنوعی فرد موردنظر را تولید کرد؛ دقیقا همانند فتوشاپ کردن صدا.
حداقل فتوشاپ‌های غیرحرفه‌ای را می‌توان تشخیص داد، اما در مورد دیپ‌فیک صوتی فقط می‌توان حدس زد، آن هم با میزان درستی ۵۷ درصد! علاوه بر این، از آنجایی که بسیاری از ضبط‌های صدا توسط میکروفن گوشی‌ها انجام می‌پذیرد (یا در محیط‌های پر سروصدا)، پس دیپ‌فیک صوتی می‌توانند بهتر کار خود را انجام دهد. حال سؤال اینجا است که چرا یک شخص باید به فتوشاپ کردن صدا بپردازد؟
توجیه تولید صدای مصنوعی یکی از این موارد به صنعت بازی‌های ویدیویی مربوط می‌شود. در گذشته امکان نداشت که صدا را به محض درخواست، ایجاد کرد. حتی در عناوین تعاملی که از گرافیک سینمایی نیز برخوردار هستند، ارتباطات کلامی با شخصیت‌های غیرقابل بازی، چندان پویا به نظر نمی‌رسند.
حال با پیشرفت فناوری، استودیوهای بازی‌سازی نیز می‌توانند صدای شخصیت‌ها را شبیه‌سازی کرده و با استفاده از یک موتور تبدیل کننده متن به صوت، سخنان شخصیت‌های درون بازی‌ها را پویاتر نشان دهند. در واقع این فرایند در زمان واقعی رخ داده و از پیش تعیین و رندر نمی‌شود.
البته این فناوری استفاده‌هایی نیز در تبلیغات، فناوری و خدمات پشتیبانی از مشتریان دارد. در اینجا نیز صدای یک انسان قابل اعتماد شبیه‌سازی شده و متون گفتار نیز توسط هوش مصنوعی تعیین و ادا می‌شوند. شرکت‌های شبیه‌سازی صدا، در مورد کاربردهای پزشکی این فناوری نیز هیجان‌زده هستند. البته این موضوع چندان جدید نبوده و در واقع استیون هاوکینگ نیز از صدای مصنوعی استفاده می‌کرد. اما حال چنین مواردی می‌توانند بهبود بیشتری را تجربه کنند.
‌در سال ۲۰۰۸، شرکت شبیه‌سازی صدای CereProc، صدای راجر ایبرت (Roger Ebert) را پس از سرطان گرفتن وی، شبیه‌سازی کرد. همچنین این شرکت وب‌سایتی را نیز ایجاد کرده بود که در آن مردم می‌توانستند متنی را تایپ کرده و سپس این متن با صدای جورج بوش، بیان شود.

صدای شبیه‌سازی شده چگونه کار می‌کند؟ شبیه‌سازی صدا در حال حاضر از محبوبیت مناسبی برخوردار است. شرکت‌هایی همانند Resemble AI و Descript وب‌سایت‌هایی را دایر کرده‌اند که می‌توانید در آن‌ها به‌صورت رایگان، صدای خود را شبیه‌سازی کنید. در این زمینه هوش مصنوعی و مخصوصا الگوریتم‌های یادگیری عمیق هستند که می‌توانند صدای ضبط شده را با متن مربوطه تطبیق داده و در نتیجه صدای شما را شبیه‌سازی کنند. در ادامه هوش مصنوعی از بلوک‌های ساختاری زبان استفاده کرده تا بدین ترتیب بتواند تقریبی از کلماتی را که تا به حال از زبان شما نشنیده، به دست آورد.
متیو آیلت (Matthew Aylett)؛ مدیر ارشد علمی شرکت CereProc می‌گوید: “پایه این فناوری مدت‌ها است که وجود دارد، اما تنها به مقداری کمک نیاز دارد. کپی کردن صدا همانند درست کردت شیرینی است. این کار کمی سخت بوده و همچنین راه‌های مختلفی نیز جهت انجام آن وجود دارند.”
توسعه‌دهندگان جهت کسب نتایج مورد قبول، به مقادیر زیادی از صداهای ضبط شده نیاز دارند. چند سال پیش، دانشمندان شبکه‌های GAN را توسعه ‌دادند. بدین ترتیب برای اولین بار، امکان قیاس از داده‌های موجود فراهم شد. آیلت می‌گوید: “به جای اینکه یک رایانه، تصویری را از یک اسب مشاهده کند و بگوید که این اسب است، مدل من اکنون می‌تواند یک اسب را به یک گورخر تبدیل کند. بنابراین پیشرفت‌های شبیه‌سازی صدا، مدیون تلاش‌های آکادمیک حوزه رایانه هستند.”
یکی از مهم‌ترین پیشرفت‌ها در زمینه شبیه‌سازی صدا، مربوط به کاهش حجم صدای اولیه موردنیاز است. در گذشته حجم بالایی از صدای شخص موردنیاز بود، اما اکنون تنها چند دقیقه کافی است.
ترس ناشی از بی‌اعتمادی به همه‌چیز فناوری‌هایی همانند انرژی هسته‌ای، فناوری نانو، چاپ سه‌بعدی و CRISPR، در عین هیجان‌انگیز بودن، ترسناک نیز هستند. در اخبار نیز مواردی به چشم می‌خورند که طی آن‌ها، دیپ‌فیک صوتی توانسته که مردم را فریب دهد.
در کانال‌های یوتیوبی، می‌توان ویدیوهایی از رؤسای جمهور پیشین آمریکا را مشاهده کرد که در آن‌ها، این اشخاص مشغول خواندن یک آهنگ هستند. موسیقی و صداهای پس‌زمینه باعث می‌شوند تا حرکات رباتیک کمتر به چشم آیند، اما در هر صورت پتانسیل زیادی در این موضوع وجود دارد.
می‌توان به‌آسانی تصور کرد که این فناوری به مرور زمان بهتر خواهد شد. سیستم‌های صدای دیپ‌فیک به ورودی‌های کمتری احتیاج خواهند داشت و همچنین پردازش‌های سریع‌تر نیز می‌توانند شبیه‌سازی را در آن واحد انجام دهند. به مرور هوش مصنوعی بهتر نیز می‌تواند لحن و ریتم صدای اشخاص را بهتر شبیه‌سازی کند.
مسائل اخلاقی مرتبط با دیپ‌فیک صوتی اکثر شرکت‌های فعال در این زمینه سعی دارند تا این فناوری را به جهت ایمن و درستی راهنمایی کنند. مثلا شرکت Resemble AI، یک بیانیه اخلاقی را در وب‌سایت خود قرار داده که در زیر به گزیده‌ای از آن اشاره می‌کنیم:
“ما نسبت به شرکت‌های مختلف، سختگیری‌هایی را اعمال کرده و مطمئن می‌شویم که صدای شبیه‌سازی شده توسط آن‌ها استفاده شده و همچنین رضایت کامل صدا پیشه‌ها را نیز جلب کرده‌اند.”
کاندان کومار (Kundan Kumar)؛ بنیان‌گذار Lyrebird (که اکنون بخشی از Descript است)، می‌گوید که Lyrebird از ابتدا نسبت به سوءاستفاده حساس بوده و به همین دلیل است که اکنون Descript به مردم اجازه می‌دهد که فقط صدای خود را شبیه‌سازی کنند.
خوب است که می‌شنویم بازیگران مطرح این صنعت، به موازین اخلاقی پایبند هستند. اما در هر صورت ابزارهای دیپ‌فیک صوتی دیگری نیز وجود دارند که چنین رویه‌ای را در پیش نگرفته و حتی جهت سوءاستفاده از آن‌ها، به دانش کدنویسی نیز نیازی ندارید.
متخصصان امنیت، پیش‌تر نیز با چنین مواردی مواجه شده‌اند پیش‌ از اینکه دیپ‌فیک صوتی قابل استفاده باشد، کلاهبرداران همیشه سعی کرده‌اند که به‌صورت تلفنی، نسبت به سرقت پول اقدام کنند، اما متخصصان امنیت در این‌گونه مواقع نیز حاضر بوده‌اند. شرکت‌هایی همانند Pindrop به این کار مشغول بوده و طبق ادعاهای این شرکت، آن‌ها ۱٫۲ میلیارد مکالمه صوتی را تحلیل کرده و توانسته‌اند که از سرقت ۴۷۰ میلیون دلار پول، جلوگیری کنند.
پیش از دیپ‌فیک صوتی، کلاهبرداران از مکانی دیگر تماس می‌گرفتند و با ارائه اطلاعات شخصی هدف خود، سعی می‌کردند که وجوه وی را انتقال دهند. ویجی بالاسوبرامانیان (Vijay Balasubramaniyan)؛ مدیرعامل Pindrop، می‌گوید: امضای صوتی به ما اجازه می‌دهد که ویژگی‌های صوتی را تشخیص داده و بدین ترتیب بفهمیم که تماس موردنظر از نیجریه و با استفاده از اسکایپ صورت گرفته است. در حالی که می‌دانیم مشتری واقعی از گوشی AT&T استفاده کرده و از آتلانتا نیز تماس می‌گیرد. گاهی اوقات با کلاهبردارهایی مواجه می‌شویم که صدای جوجه و یا گریه کودک را در پس‌زمینه تماس‌های خود استفاده می‌کنند تا بدین ترتیب بتوانند کارمندان ما را فریب دهند. حتی مواردی نیز داشته‌ایم که در آن‌ها مردها سعی کرده‌اند تا با استفاده از ابزارهای شبیه‌سازی، فرکانس صدای خود را افزایش داده و بدین ترتیب صدای خود را زنانه جلوه دهند. اما گاهی اوقات نرم‌افزار مورد استفاده آن‌ها خوب کار نکرده و صدایی شبیه به شخصیت‌های کارتونی تولید می‌کند.”
آیا کسی می‌تواند دیپ‌فیک صوتی را تشخیص دهد؟
اگر پس از گوش دادن به صدای یک شخص، به سختی بتوانیم مصنوعی بودن آن را متوجه شویم، آنگاه این موضوع می‌تواند حاوی خبرهای خوب و بدی برای ما باشد. خبر خوب این است که هوش مصنوعی و سیستم‌های یادگیری عمیق در حال تکامل بوده و جهت تولید صدایی واقعی، به ورودی‌های کمتری احتیاج دارند. خبر بد هم این است که تشخیص موارد تقلبی و همچنین کلاهبرداری‌ها نیز مشکل‌تر می‌شود.
هر چقدر طول یک فایل کمتر باشد و در محیط‌های شلوغ‌تری نیز ضبط شده باشد، آنگاه تشخیص دیپ‌فیک بودن آن نیز سخت‌تر خواهد شد. نکته‌ای که در این بین وجود دارد، این است که اگر انسان‌ها قادر به تشخیص صدای تقلبی نباشند، در هر صورت کامپیوترها قادر به انجام این کار خواهند بود. خوشبختانه ابزارهای تصدیق هم‌اکنون نیز وجود دارند. شرکت Pindrop ابزاری را استفاده می‌کند که حتی اگر تمامی صداهای فایل مورد بررسی نیز توسط شخص واقعی ضبط شده باشند، بازهم بتواند مصنوعی بودن صدای شبیه‌سازی شده را تشخیص دهد.
بسته به کیفیت صدا، هر ثانیه از مکالمه می‌تواند بین ۸۰۰۰ الی ۵۰۰۰۰ نمونه داده جهت تحلیل را در بر داشته باشد. بالاسوبرامانیان می‌گوید: “چیزی که ما به دنبال آن هستیم، محدودیت‌های گفتاری ناشی از تکامل انسان‌ها هستند. به‌عنوان مثال، دو صدای آواز، حداقل تفاوت‌هایی را با یکدیگر دارند، زیرا به دلیل محدودیت‌های فیزیکی، نمی‌توان برخی از عبارات را از حدی سریع‌تر بیان کرد. مثلا با شنیدن برخی از صداهای ترکیبی، می‌گوییم که امکان ندارد این صدا متعلق به یک انسان باشد، زیرا برای ادای آن، فرد باید یک گردن ۷ فوتی داشته باشد.”
برخی صداها نیز وجود دارند که سایشی نامیده می‌شود (حروفی همانند F ،S ،V و Z). سیستم‌های یادگیری عمیق به‌سختی می‌توانند این صداها را از نویزها تمایز دهند. الگوریتم‌های هوش مصنوعی به‌سختی می‌توانند پایان کلمات را از نویز پس‌زمینه تمایز دهند، بنابراین محو شدن کلمات در چنین مدل‌هایی، بیش از گفتار واقعی انسان‌ها رخ می‌دهد. به همین دلیل رایانه‌ها آسان‌تر می‌توانند مصنوعی بودن صدا را تشخیص دهند.
مقابله با دیپ‌‎فیک، هوشیاری می‌طلبد پیش‌بینی دقیق آینده دیپ‌فیک صوتی، دشوار است. اما می‌توان گفت که ما در آستانه کلاهبرداری‌های صوتی قرار داریم، هر چند که خطر وقوع چنین مواردی در حال حاضر پایین بوده و ابزارهای تشخیصی نیز می‌توانند کار خود را به‌خوبی انجام دهند.
هنری آجِر (Henry Ajder)؛ مدیر بخش تهدید اطلاعاتی در Deeptrace، می‌گوید: “اگر مردم ابزارهای دیپ‌فیک صوتی متن-باز را به یکدیگر متصل کرده و سپس آن‌ها را در قالب اپلیکیشن و یا سرویس‌های کاربرپسند (و بدون تعهدات اخلاقی) عرضه کنند، آنگاه مشکلات متعددی در این زمینه به وجود خواهند آمد.”
بدین ترتیب، حیاتی است که شرکت‌های امنیتی خود را در برابر چنین تهدیدهایی مقاوم کرده و به‌عنوان مثال بتوانند آسیب‌پذیری روز-صفر بعدی را بهتر درک کنند که طبیعتا دیپ‌فیک صوتی کاندیدای اصلی این موضوع خواهد بود.
نوشته دیپ‌فیک صوتی چیست و آیا تهدیدی برای جوامع بشری به حساب می‌آید؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

براساس یک پست که در شبکه اجتماعی Weibo منتشر شده است، به نظر می‌رسد که شرکت آمریکایی کوالکام نسخه جدیدی از تراشه‌های سری اسنپدراگون ۸۰۰ را با نام ۸۶۰ معرفی خواهد کرد. تصویر این پست توسط حساب کاربری Digital Chat Station منتشر شده که نشان می‌دهد در یک جلسه شرکت OPPO به نام تراشه اسنپدراگون ۸۶۰ اشاره شده است.
در حال حاضر، تراشه اسنپدراگون ۸۶۵ پلاس به عنوان یک تراشه پرچمدار در تلفن‌های هوشمند سال ۲۰۲۰ تعبیه شده است. هم‌چنین، انتظار می‌رود که این شرکت در پایان سال جاری میلادی از تراشه اسنپدرگون ۸۷۵ برای پرچمداران سال ۲۰۲۱ رونمایی کند. ما احتمال می‌دهیم که تراشه مورد بحث در جلسه شرکت چینی OPPO کمی ضعیف‌تر از نسخه ۸۶۵ باشد.

فرد مرتبط با این جلسه در ادامه پست خود می‌نویسد: “این تراشه می‌تواند نسخه لایت اسنپدراگون ۸۷۵ (یا اسنپدراگون ۸۷۵G) باشد.”
تاکنون جزییات زیادی درباره این چیپست جدید منتشر نشده، اما با توجه به این که نام آن توسط یک شرکت تولیدکننده تلفن هوشمند به میان آمده است، می‌توان احتمال داد که کوالکام آن را وارد خط تولید کرده باشد.
ما اعتقاد داریم که معرفی تراشه اسنپدراگون ۸۶۰ در میان تراشه‌های سری ۸۰۰ کوالکام باعث بی‌نظمی خواهد شد. چرا که تعداد کمی از تولیدکنندگان تلفن همراه درون محصولات خود از تراشه‌های سال قبل استفاده می‌کنند و معرفی این تراشه باعث می‌شود که تولیدکنندگان از میان سه گزینه اسنپدراگون ۸۶۰، ۸۶۵ و ۸۶۵ پلاس یکی از آن‌ها را انتخاب کنند.
نوشته شرکت کوالکام احتمالا از تراشه اسنپدراگون ۸۶۰ رونمایی می‌کند اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

سامسونگ در روز گذشته اسمارت‌فون‌ گلکسی نوت ۲۰ را معرفی کرد. این تلفن‌ها در سه گزینه رنگی Mystic Green ،Mystic Black و Mystic Bronze معرفی شدند. با این حال، یک نشت جدید نشان می‌دهد که هندست نوت ۲۰ در سه گزینه رنگی دیگر نیز به بازار عرضه می‌شود. یکی از این گزینه‌ها، رنگ صورتی است.

براساس تصاویر پست شده در توییتر که توسط کاربری با نام TEQHNIKACROSS منتشر شده‌اند، عضو پایه خانواده پرچمدار سری نوت در سه رنگ آبی، قرمز و صورتی تولید شده است. این تصاویر از یک فروشگاه سامسونگ در کره‌جنوبی ثبت شده‌اند.

البته، این مسئله یک موضوع عادی بوده و سامسونگ عادت دارد که پرچمداران خود را با تنوع رنگی بیشتری در دسترس مشتریان قرار دهد. البته، برخی از گزینه‌های رنگی مخصوص یک اپراتور موبایل یا یک بازار خاص هستند.

Roland Quandt وبلاگ‌نویس و افشاگر معروف آلمانی هم تصاویری از نسخه قرمز رنگ تلفن گلکسی نوت ۲۰ را در صفحه توییتر خود به اشتراک گذاشت. به گفته او، این گزینه رنگی توسط اپراتور مخابراتی Korea Telecom معرفی می‌شود. این شخص در ادامه توییت خود اعلام کرد که نسخه آبی نیز مخصوص اپراتور موبایل SK Telecom خواهد بود.

هنوز هیچ اطلاعاتی درباره عرضه این گزینه‌های رنگی در سایر مناطق جهان منتشر نشده است. شاید شما نیز با دیدن تصاویر مربوط به نسخه‌های رنگی جدید، فکر پیش‌خرید نسخه‌های معمول این گوشی را از سر خود بیرون کنید.
اسمارت‌فون گلکسی نوت ۲۰ یکی از اعضای خانواده پرچمدار سری نوت ۲۰ است. این تلفن از یک صفحه‌نمایش ۶٫۷ اینچی سوپرآمولد با رزولوشن فول اچ‌دی پلاس بهره می‌برد که یک حفره پانچ شده نیز درون آن قرار دارد. این تلفن بسته به بازارهای مختلف از تراشه اگزینوس ۹۹۰ یا اسنپدراگون ۸۶۵ پلاس استفاده می‌کند. در بخش حافظه نیز یک رم ۸ گیگابایت با حافظه داخلی ۱۲۸ گیگابایت UFS 3.1 وجود دارد. ظرفیت حافظه ذخیره‌ساز نوت ۲۰ قابل ارتقا نبوده و این تلفن هیچ شکافی برای کارت حافظه خارجی ندارد.

در پنل پشتی یک دوربین سه‌گانه دیده می‌شود. این مجموعه از یک سنسور اصلی ۱۲ مگاپیکسل، دوربین تله‌فوتو ۶۴ مگاپیکسل و یک سنسور التراواید ۱۲ مگاپیکسل تشکیل شده است. زوم اپتیکال هیبریدی دوربین ۳ برابر بوده و نهایت زوم آن ۳۰ برابر است. به علاوه، دوربین دستگاه توانایی ضبط ویدیوهای ۸K را نیز دارد. در جلوی تلفن یک دوربین سلفی ۱۰ مگاپیکسل تعبیه شده است.
گلکسی نوت ۲۰ تاییدیه IP68 را دریافت کرده و در برابر ذرات آب و گرد و غبار مقاوم است. از سایر ویژگی‌ها و قابلیت‌های این تلفن پرچمدار می‌توان به بلندگوهای برند AKG، سنسور اثرانگشت التراسونیک زیر صفحه‌نمایش، باتری ۴۵۰۰ میلی‌آمپر با پشتیبانی از فناوری شارژ سریع ۲۵ وات، شارژ بی‌سیم و شارژ بی‌سیم معکوس اشاره کرد.
نوشته تصاویر زنده از رنگ‌بندی جدید اسمارت‌فون سامسونگ گلکسی نوت ۲۰ به بیرون درز کرد اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

یک سند از گوگل به بیرون درز کرده است که نشان می‌دهد این شرکت احتمالا برروی یک تلفن پیکسل تاشو کار می‌کند. نام این تلفن از زمان معرفی تلفن پیکسل ۲ وجود دارد و به تازگی به آن اشاره شده است. در این سند اسم رمز چهار تلفن که هنوز معرفی نشده‌اند، مشاهده می‌شود. این چهار نام عبارتند از: Barbette ،Ravan ،Oriole و Passport.
طبق شایعات، اسم رمز Barbette احتمالا به هندست پیکسل ۵a اختصاص دارد. البته، گوگل فقط به صورت رسمی وجود اسمارت‌فون‌های پیکسل ۵ ۵G و ۴a 5G را تایید کرده است. دو نام Oriole و Ravan نیز نسل بعدی تلفن‌های هوشمند گوگل، یعنی پیکسل ۶ هستند. این نکته را به خاطر داشته باشید که گوگل برای نامگذاری رمزگونه تلفن‌های هوشمند خود از نام انواع ماهی‌ها استفاده می‌کند، اما تمامی نام‌های موجود در این سند متفاوت هستند و همین موضوع باعث می‌شود که تشخیص آن‌ها سخت‌تر شود.

در این سند، اسم رمز Passport متعلق به تلفن تاشو گوگل بوده و قرار است به همراه دو مدل از پیکسل ۶ در سه ماهه آخر سال آینده میلادی به بازار عرضه شود.
هنوز مشخص نیست که کدام یک از پیکسل‌های بعدی گوگل از صفحه‌نمایش ۶٫۶۷ اینچی ۱۲۰ هرتز استفاده خواهند کرد. در این میان، گوگل هنوز اعلام نکرده است که نسخه ۵G دو هندست پیکسل ۵ و ۴a در چه تاریخی به بازار عرضه می‌شوند، اما اطلاعات درج شده در سند مذکور نشان می‌دهند که این دو اسمارت‌فون در ماه اکتبر روانه بازار خواهند شد. براساس اعلام رسمی گوگل، قیمت نسخه ۵G پیکسل ۴a معادل ۵۰۰ دلار بوده که ۱۵۰ دلار گران‌تر از نسخه معمولی است.
پیکسل ۵a نیز در سه‌ ماهه دوم سال ۲۰۲۱ معرفی می‌شود. این تلفن با عبارت “دستگاه پایین‌رده در اواسط سال” توصیف شده است!
نوشته گوگل در سال آینده میلادی از یک پیکسل تاشو رونمایی می‌کند اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.

کتابخانه اسپاتیفای حدود ۴۰ میلیون آهنگ دارد. اگر شما نیز به دنبال آپلود کردن موسیقی در این سرویس هستید، آنگاه پیشنهاد می‌کنیم که این مقاله را از دست ندهید.
آرشیو عظیم اسپاتیفای بدین معنا است که هر کسی می‌تواند به‌راحتی آهنگ و یا خواننده مورد علاقه خود را در آن پیدا کند. اما اگر شما به دنبال آهنگ‌های نادری بگردید و این سرویس نیز آن‌ها را در خود جای نداده باشد چه؟ نگران نباشید، زیرا قابلیت “Spotify Local Files” به شما این امکان را می‌دهد که از طریق اپلیکیشن این سرویس استریم، به کلکسیون شخصی خود دسترسی پیدا کرده و حتی لیست پخشی را نیز ایجاد کرده تا بتوانید آهنگ‌های موجود در اسپاتیفای را با آهنگ‌های خودتان ترکیب کنید.
همگام‌سازی، نه آپلود کردن پیش از شروع، بهتر است که دو چیز را در مورد ویژگی Local Files سرویس اسپاتیفای برای شما روشن کنیم. اول اینکه شما به یک حساب پریمیوم اسپاتیفای نیاز دارید. در نسخه تبلیغاتی نمی‌توانید موسیقی‌های شخصی خود را پخش کنید. دوم هم اینکه، قابلیت Spotify Local Files در حقیقت آهنگ‌های شما را به فضای ابری آپلود نمی‌کند، بلکه به شما این امکان را می‌دهد که مشخص کنید کدام پوشه از دستگاه شما، حاوی موسیقی‌های شخصی است. همچنین در ادامه به شما این امکان نیز داده می‌شود که بتوانید این آهنگ‌ها را از طریق یک شبکه وای‌فای، با یک دستگاه دیگر مجهز به اسپاتیفای نیز همگام‌سازی کنید. شاید این ویژگی به اندازه آپلود به سرورهای ابری، راحت و قدرتمند نباشد، اما همان کار را برای شما انجام خواهد داد؛ یعنی هر جا که می‌روید، از طریق اسپاتیفای می‌توانید به موسیقی‌های خود دسترسی پیدا کنید.
اپلیکیشن دسکتاپی اسپاتیفای یک ضرورت به حساب می‌آید
ویژگی Local Files به شما امکان می‌دهد تا هم بر روی نسخه دسکتاپ و هم بر روی نسخه موبایلی اسپاتیفای، به کلکسیون شخصی موسیقی خود دسترسی پیدا کنید. اما همگام‌سازی آهنگ‌ها یک فرایند یک-طرفه است؛ از رایانه دسکتاپی شما به سایر دستگاه‌ها. به‌عبارت دیگر، شاید شما موسیقی‌های خود را در یکی از پوشه‌های گوشی اندروید خود و یا در iTunes ذخیره کرده باشید، اما چنین فایل‌هایی با قابلیت Local Files سازگار نخواهند بود. جهت پیکربندی ویژگی Local Files، باید به دانلود و نصب نسخه دسکتاپی (ویندوز، MacOS، لینوکس و سایر پلتفرم‌های دیگر نیز پشتیبانی می‌شوند) اپلیکیشن اسپاتیفای بپردازید.
موسیقی‌های خود را پیدا کنید
در ادامه فرایند آپلود موسیقی در اسپاتیفای باید به بخش تنظیمات اپلیکیشن دسکتاپی این سرویس محبوب مراجعه کنید. در نسخه ویندوزی، می‌توانید این بخش را در منوی اصلی (همان سه-نقطه موجود در گوشه بالا سمت چپ اپلیکیشن) و با کلیک بر روی “Edit” و سپس انتخاب “Preferences” پیدا کنید.
به پایین رفته تا بتوانید گزینه “Local Files” را پیدا کنید. در ادامه باید مطمئن شوید که کلید تغییر وضعیت “Show Local Files” بر روی حالت فعال قرار دارد. در سرتیتر “Show songs from” می‌بینید که “Downloads”و “Music Libary” از پیش انتخاب شده‌اند. همچنین می‌توانید با کلیک بر روی کلید “Add a Source” و رفتن به محل نگهداری آهنگ‌های خود، پوشه‌های دیگر موسیقی را نیز اضافه کنید. فرایند بالا را برای تمامی پوشه‌های موسیقی موجود بر روی رایانه خود، تکرار کنید. اگر همه فایل‌های موسیقی شما نیز در یک پوشه قرار دارند، آنگاه کافی است که فقط پوشه اصلی (دربرگیرنده چندین پوشه زیرمجموعه) را برگزینید. جهت اطمینان از افزوده شدن فایل‌های خود، می‌توانید در منوی اصلی و در زیر بخش “Your Library”، بر روی “Local Files” کلیک کنید. در اینجا می‌توانید تعداد کل آهنگ‌ها و همچنین مدت زمان تجمیعی آن‌ها را مشاهده کنید.
نه تمامی موسیقی‌ها
اگر شما پوشه‌ای را اضافه کرده و نمی‌توانید آن را به‌سرعت در بخش “Show songs from” مشاهده کنید و یا اینکه پوشه موردنظر نمایش داده شده، اما در هنگام مرور بخش Local Files، نمی‌توانید تمامی آهنگ‌های خود را مشاهده کنید، آنگاه احتمال دارد که اسپاتیفای از فرمت برخی از موسیقی‌های شما، پشتیبانی نکند. اسپاتیفای در این زمینه تاحدودی مشکل‌پسند است. با این اوصاف، اگر شخصی کلکسیون عظیمی از فایل‌های FLAC و یا ALAC را داشته باشد، بدون شک ناامید خواهد شد.
یک لیست پخش ایجاد کنید
آپلود موسیقی در اسپاتیفای نیازمند ایجاد یک لیست پخش است. اسپاتیفای فقط در زمینه فرمت فایل‌ها سخت‌گیر نیست. بلکه اگر می‌خواهید که موسیقی‌های شخصی خود را در دستگاه‌های دیگر نیز همگام‌سازی کنید، آنگاه باید تمامی آن‌ها به یک یا چند لیست پخش تعلق داشته باشند. این لیست‌های پخش‌ نقشی همانند لیست همگام‌سازی دارند. بدین ترتیب دیگر لازم نیست که اسپاتیفای فضای زیادی را صرف ذخیره آهنگ‌ها در دستگاه‌های مختلف کند. در حقیقت، لیست‌های پخش به شما کمک می‌کنند که بتوانید آهنگ‌های موردعلاقه خود جهت دسترسی بر روی دستگاه‌های دیگر را نیز مشخص کنید.

پس از اینکه با استفاده از آهنگ‌های خود (و حتی آهنگ‌های خود اسپاتیفای نیز)، لیست پخش موردنظر را ایجاد کردید، آنگاه باید بتوانید این لیست پخش جدید را بر روی دستگاه‌های موبایلی خود نیز مشاهده کنید (در پخش Playlists و در زیر برگه Your Library).
آهنگ‌های خود را دانلود کنید ایجاد لیست پخش جدید فقط نیمی از راه است. در ابتدا می‌توانید لیست پخش خود را مشاهده کنید، اما طبیعتا به غیر از آهنگ‌های اسپاتیفای، موسیقی دیگری در آن موجود نخواهد بود. تا زمانی که این آهنگ‌ها را در اپلیکیشن دسکتاپی اسپاتیفای، دانلود (همگام‌سازی) نکنید، قادر نخواهید بود که هیچ‌کدام از آن‌ها را پخش کنید. در اینجاست که مکان‌های ذخیره‌سازی اهمیت خود را نشان می‌دهند: کامپیوتر و گوشی شما هر دو باید اپلیکیشن اسپاتیفای را در خود داشته باشند، باید با استفاده از یک حساب واحد به هر دوی آن‌ها وارد شده و مهم‌تر از همه اینکه باید هر دو از یک شبکه وای‌فای استفاده کنند.
پس از مهیا کردن شرایط بالا، آنگاه باید لیست پخش مدنظر خود را انتخاب و سپس منوی سه‌نقطه را در گوشی خود لمس کرده تا به گزینه‌های لیست پخش دسترسی پیدا کنید. در ادامه باید “Download” را انتخاب کنید. اکنون می‌بینید که کاور لیست پخش شما نشان داده شده و کمی پس از آن نیز ( بسته به سرعت شبکه وای‌فای و همچنین میزان فعالیت کامپیوتر شما) آهنگ‌های داخلی بر روی دستگاه موبایلی شما در دسترس قرار می‌گیرند.
همه‌چیز به لیست پخش باز می‌گردد اسپاتیفای علاقه‌مند است که فایل‌های محلی را از طریق لیست‌های پخش‌ مدیریت کند. در حقیقت این لیست‌ها همان‌هایی هستند که مشخص می‌کنند آیا آهنگ‌های محلی دانلود شده شما بر روی دستگاهتان در دسترس خواهند بود یا خیر؟ اگر شما لیستی را حذف کنید که شامل تنها نسخه موجود از آهنگ‌هایتان می‌شود، آنگاه آن موسیقی‌ها نیز دیگر در دسترس نخواهند بود. شما باید لیستی جدید از این آهنگ‌ها را ایجاد و سپس همگام‌سازی کنید و یا اینکه آن‌ها را به یکی از لیست‌های پخش فعلی رایانه خود، بیفزایید.
تمام شد! در نهایت اینکه شما نمی‌توانید آهنگ‌های خود را همانند Google Play Music یا Apple Music، در اسپاتیفای نیز آپلود کنید، اما در هر صورت می‌توانید از ویژگی Local Files استفاده کرده و در نتیجه موسیقی‌های موردعلاقه خود را در بین دستگاه‌های مختلف، همگام‌سازی کنید.
نوشته آپلود موسیقی در اسپاتیفای چگونه انجام شده و آیا مشابه سرویس‎های دیگر است؟ اولین بار در اخبار فناوری و موبایل پدیدار شد.