ستاره‌شناسان نزدیکترین سیاه چاله به زمین را کشف کردند. این سیاه چاله در فاصله ۱۰۰۰ سال نوری از ما قرار داشته و در صورت فلکی تلسکوپ (Telescopium) مخفی بود. این جرم شگفت‌انگیز، متعلق به یک سیستم دوستاره‌ای به نام HR 6819 است و ستاره‌شناسان معتقدند که تعداد این‌گونه سیاه چاله‌های مخفی ممکن است بسیار زیاد باشد.
توماس ریوینوس (Thomas Rivinius) ستاره‌شناس از رصدخانه ESO و سرپرست گروه تحقیق، به NPR گفت: احتمالا باید صدها میلیون تا از این سیاه چاله‌ها در کیهان وجود داشته باشد، اما ما درباره آن‌ها خیلی کم می‌دانیم.
محققان در سال ۲۰۰۴ تلسکوپ ۲.۲ متری MPG/ESO در رصدخانه La Silla شیلی را به سمت سیستم ستاره‌ای HR 6819 نشانه رفتند. این سیستم ستاره‌ای میزبان دو ستاره است که به دور هم می‌چرخند: یک ستاره بیرونی و یک ستاره داخلی. اما بعد از چهار ماه رصد کردن، مشخص شد که این یک سیستم ستاره‌ای دوگانه معمولی نیست. ستاره‌شناسان متوجه شدند که ستاره داخلی با سرعت بسیار بالایی هر ۴۰ روز یکبار به دور چیزی نامعلوم می‌چرخد.

محاسبات آن‌ها نشان می‌داد که جرم مذکور بسیار پرجرم بوده و چهار برابر سنگین‌تر از خورشی..

یک ستاره مغناطیسی یا مگنتار (magnetar) به نام SGR 1935+2154 در کهکشان راه شیری وجود دارد که ممکن است به حل راز سیگنال‌های رادیویی ساطع‌شده از اعماق فضا که سال‌هاست فکر ستاره‌شناسان را به خود مشغول کرده است کمک کند.
ستاره SGR 1935+2154 که در حدود ۳۰ هزار سال نوری با ما فاصله دارد در تاریخ ۲۸ آوریل امسال سیگنال‌هایی با زمان تناوب چند میلی‌ثانیه از خود ساطع کرد که فقط توسط ستاره‌های خارج کهکشانی منتشر می‌شوند. اما موضوع جالب‌تر اینکه رصدخانه‌های سراسر دنیا و تلکسوب فضایی X-ray، در کنار این سیگنال‌ها، تابش‌های اشعه ایکس را نیز ثبت کردند.
در حال‌حاضر، کار روی این سیگنال‌ها در مراحل ابتدایی قرار دارد و ستاره‌شناسان سخت در تلاشند تا داده‌های به دست آمده را آنالیز کنند. اما خیلی از آن‌ها معتقدند که منبع این سیگنال‌ها ممکن است انفجارهای رادیویی سریع (FRBs) باشد.

شیرینواس کولکارنی (Shrinivas Kulkarni)، ستاره‌شناس از دانشگاه کالیفرنیا و یکی از اعضای تیم تحقیق در این‌باره گفت: این نوع سیگنال‌ها به احتمال زیاد دارای منبعی از نوع انفجارهای رادیویی سریع هستند.
انفجارهای رادیویی سریع یکی از هیجان..

یکی از رازهای کیهان، حالا مرموزتر از قبل شده است. ستاره‌شناسان سرنخی را پیدا کرده‌اند که می‌تواند توضیح دهد چرا انفجارهای امواج رادیویی سریع (FRBs)، هر چند وقت یک‌بار، از اعماق فضا به زمین می‌رسند. اما این سرنخ، یک الگوی ۱۶روزه در یکی از انفجارهاست که می‌تواند تئوری‌های موجود درباره علت به وجود آمدن انفجارهای رادیویی سریع را به چالش بکشد.
انفجارهای رادیویی سریع، احتمالا میلیاردها سال وجود داشته‌اند. اما ما آن‌ها را در سال ۲۰۰۷ کشف کردیم و تا به‌ امروز هم فقط تعداد کمی از آن‌ها را شناسایی کرده‌ایم. ستاره‌شناسان در ژوئن ۲۰۱۹ توانستند یک FRB را تا کهکشان خانگی‌اش ردیابی کنند. آن‌ها این FRB را FRB 180916.J0158+65 نام‌گذاری کردند.

هیچ‌کس نمی‌داند که چه چیزی باعث به وجود آمدن این انفجارهای سریع امواج رادیویی می‌شود. از آنجاییکه این انفجارها، بسیار نادر، غیرعادی و درخشان هستند، فیزیک‌دانان فکر می‌کنند که آن‌ها احتمالا از رخدادهای عظیمی مانند برخورد ستاره‌ها به وجود می‌آیند.
محققان، FRB 180916.J0158+65 را برای اولین بار در سال ۲۰۱۹ هنگام بررسی داده‌های آشکارساز CHIME/FRB شناسایی کردند. آن‌..

ابرنواخترهای فوق‌درخشان (Super-luminous supernovae)، درخشنده‌ترین انفجارهایی هستند که در کل کیهان رخ می‌دهد. یک ابرنواختر فوق‌درخشان می‌تواند در عرض چند ماه، انرژی‌ معادل کل انرژی خورشید در طول حیات‌اش تولید کند. این نوع ابرنواخترها در اوج درخشندگی‌شان، به اندازه یک کهکشان، درخشان می‌شوند.
یکی از ابرنواخترهای فوق‌درخشانی که تابه‌حال بارها مورد مطالعه دانشمندان قرار گرفته است، SN 2006gy نام دارد. گرچه منشا این ابرنواختر مشخص نیست، اما حالا گروهی از پژوهشگران سوئدی و ژاپنی ادعا کرده‌اند که علت به وجود آمدن آن را یافته‌اند. آن‌ها می‌گویند که برهم‌کنش صورت‌گرفته در یک سیستم ستاره‌ای دوتایی که متشکل از یک کوتوله سفید و یک ستاره فوق‌سنگین بوده، باعث ایجاد ابرنواختر SN 2006gy شده است.
SN 2006gy، حدود ۲۳۸ میلیون سال نوری از ما فاصله داشته و در صورت‌فلکی برساوش (Perseus) داخل کهکشان مارپیچی NGC 1260 قرار دارد. این ابرنواختر، همانطور که از نامش پیداست، در سال ۲۰۰۶ کشف شده و در این مدت، بارها توسط تلسکوپ‌های پرتو ایکس چاندرا، Keck و سایر رصدخانه‌ها مورد مطالعه قرار گرفته است.

Nathan Smith، ست..

همه چیز در کیهان ما، توسط چهار نیروی اصلی در کنار هم نگه داشته شده یا از هم دور می‌شوند: گرانش، الکترومغناطیس و دو نیروی هسته‌ای ضعیف و قوی. حالا فیزیکدانان فکر می‌کنند که اثرات یک نیروی پنجمی را که از یک اتم هلیوم ناشی شده، کشف کرده‌اند.
البته این محققین برای اولین بار نیست که چنین ادعایی می‌کنند. آن‌ها چند سال پیش هم چنین نیرویی را در واپاشی ایزوتوپ بریلیوم یافته بودند. حالا همین گروه، برای دومین بار توانسته است ظهور این نیروی رازآلود را در آزمایش‌های خود ردیابی کند. آن‌ها ذره‌ای را که فکر می‌کنند حامل این نیروست، X17 نامیده‌اند.
اگر این کشف مورد تایید فیزیکدانان قرار بگیرد، نه تنها به ما اجازه خواهد دهد تا نیروهای حاکم بر کیهان‌مان را بهتر بشناسیم، بلکه همچنین می‌تواند به دانشمندان کمک کند تا مساله ماده تاریک را نیز حل کنند.

Attila Krasznahorkay و همکارانش از موسسه تحقیقات هسته‌ای در مجارستان، در سال ۲۰۱۶ با بررسی واپاشی یک اتم برانگیخته بریلیوم-۸ متوجه چیز مشکوکی شدند.
بد نیست بدانید که اگر نور ساطع‌شده در یک واپاشی، انرژی کافی داشته باشد، می‌تواند یک الکترون و یک پوزیترون تول..