دانشمندان موفق به کشف فسیل مقداری کپک مخاطی (slime mould) در کنار پای عقب یک مارمولک شدند که متعلق به ۱۰۰ میلیون سال پیش است. ظاهرا مارمولک در تلاش برای فرار کردن از شیره چسبناک درختی بوده است که بخشی از کپک مخاطی روی درخت را کنده و هر دو به آن چسبیده‌اند.
البته این حادثه تراژیک که حالا به‌صورت فسیل باقی مانده، قبلا توسط پژوهشگران با جزییات بیشتر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است، اما این‌بار توجه دانشمندان از پای مارمولک به رشته‌های نازک کپک مخاطی که در نوع خود یک نمونه کاملا منحصربه‌فرد به شمار می‌رود، معطوف شده است.
کپک‌های مخاطی، به‌خاطر توانایی‌شان در سازگاری سریع با تغییرات بیوشیمیایی محیط اطراف‌شان، شناخته شده‌اند و به‌راحتی می‌توانند راه‌های مقابله با خطر و پیدا کردن غذا را یاد گرفته و به خاطر بسپارند.

هیچ شکی نیست که این کپک‌ها، ارگانیسم‌های بسیار مسحورکننده‌ای هستند، اما شاخک‌های خزنده شبکه‌مانند آن‌ها، تنها بخشی از داستان زندگی‌شان است. چیزی که درباره آن‌ها می‌توانیم بگوییم، این است که آن‌ها در واقع نه کپک هستند و نه حتی مخاطی، بلکه در اصل میکروب‌هایی تک‌سلولی از نوع آمی..