بدن ما در سطوح بسیار کوچک و بنیادین، یک جهان مینیاتوری از ساختارهاست که از ارگان‌های مختلفی تشکیل شده و خود این ارگان‌ها هم از سلول‌ها ساخته شده‌اند. سلول‌ها نیز شامل اجزایی هستند که از مولکول‌ها تشکیل شده‌اند و خود مولکول‌ها زنجیره‌ای از اتم‌های منفردِ متصل به هم هستند. اتم‌ها ابعاد بسیار کوچکی دارند که معادل تنها ۱ آنگستروم (۰.۱ نانومتر) می‌شود، اما آن‌ها خودشان از عناصر حتی کوچکتری تشکیل شده‌اند؛ یعنی پروتون‌ها، نوترون‌ها و الکترون‌ها.
اندازه پروتون‌ها و نوترون‌ها که هسته اتم‌ها را تشکیل می‌دهند چیزی حدود ۱ فمتومتر است که ۱۰۰ هزار برابر کوچکتر از آنگستروم است. اما اندازه الکترون‌ها کمی متفاوت بوده و بیشتر از یک ده هزارم اندازه پروتون‌ها و نوترون‌ها نیست. حال سوال اینجاست که آیا این ابعاد و اندازه‌ها به معنای آن است که اتم‌ها و هر چیزی که از آن‌ها ساخته شده‌اند، عمدتا فضای خالی هستند؟ جواب این سوال منفی است که در ادامه به آن می‌پردازیم.

ما در زندگی روزمره اگر بخواهیم اندازه چیزی را بدانیم، به‌راحتی آن را اندازه‌گیری می‌کنیم. در دنیای غیر کوانتومی، اندازه‌گیری اشیا مشکلی ندارد و رو..

دانشمندان با ساخت سریع‌ترین شی ساخته شده تابه‌‌حال، توانسته‌اند که یک قدم بزرگ را در رابطه با اندازه‌گیری نیروهای کوانتومی اسرارآمیز که بر نیستی (عدم) تأثیرمی‌گذارند، بردارند. این شی رکوردشکن یک قطعه کوچک سیلیکا است. این شی که در هر ثانیه میلیاردها بار می‌چرخد، حساسیت لازم را به دست آورده و تیم سازنده آن قادر خواهند بود تا این محصول را جهت تشخیص مقدارهای ضعیف و غیرقابل‌فهم کشش که به دلیل اصطکاک‌های درون خلا ایجاد می‌شوند، مورداستفاده قرار دهند.
همچنان که ما سعی می‌کنیم تا بفهمیم که جهان در ابتدایی‌ترین روزهای خود چگونه فعالیت می‌کرده، علم نیستی نیز در حال تبدیل شدن به یکی از موضوعات مهم فیزیک است.
محققان اکنون این حقیقت را به‌راحتی پذیرفته‌اند که فضای خالی در واقع خالی نیست. این فضا در حقیقت پر از نوسانات کوانتومی است که ما اکنون مشغول یادگیری روش‌های تشخیص آن هستیم. اما ما همچنان مشغول تلاش جهت پیدا کردن ابزارهایی هستیم که از حساسیت لازم برخوردار بوده و به‌وسیله آن‌ها بتوان فعالیت این نیروهای کوچک را شناسایی کرد.
چند سال پیش، پژوهشگران دانشگاه پردو آمریکا، با توسعه روشی که گشتاور..