طی ۲ دهه اخیر صنایع دفاعی و موشکی ایران شاهد پیشرفت‌های قابل‌ملاحظه‌ای بوده‌اند. کمبود سلاح‌های بازدارنده در دوران جنگ تحمیلی و سپس اعمال تحریم‌های یک‌طرفه از سوی برخی کشورهای متخاصم، مقامات نظامی کشور را به فکر طراحی و تولید انواع مختلف موشک‌های بالستیک انداخت.
یکی از موشک‌های بالستیک زمین به زمین ساخت داخل، فاتح ۱۱۰ نام دارد. این موشک دقیق و کوتاه‌برد از نوع تک‌مرحله‌ای سوخت جامد بوده و برد پیمایشی آن حدودا معادل ۳۰۰ کیلومتر است. طول این موشک معادل ۸٫۸۶ متر و وزن آن در زمان شلیک برابر با ۳۴۵۰ کیلوگرم است. کلاهک جنگی فاتح ۱۱۰ نیز ۵۰۰ کیلوگرم وزن دارد. این موشک به‌عنوان جانشین موشک‌های نازعات و زلزال و توسط واحد صنایع شهید باقری طراحی شد. فرآیند تولید ورژن اولیه این موشک با نام زلزال ۲ در سال ۱۳۷۳ کلید خورد و نخستین آزمایش آن نیز در سال ۱۳۸۱ خورشیدی انجام شد. برد این موشک معادل ۲۰۰ کیلومتر بود. دومین نسل موشک فاتح ۱۱۰ در سال ۱۳۸۳ مورد آزمایش قرار گرفت. این موشک با عملکرد دقیق‌تر و برد معادل ۲۵۰ کیلومتر به کشورهای همسایه نظیر سوریه نیز فروخته شد.

سومین نسل موشک فاتح ۱۱۰ با برد پیمایش..

طی ۴ دهه گذشته کشورمان مورد هجمه تحریم‌های ظالمانه و یک‌طرفه برخی دولت‌های متخاصم قرار گرفته است. بخش عمده‌ای از این تحریم‌ها با هدف تضعیف بنیه دفاعی کشور، صنایع موشکی و پدافندی ایران اعمال شده‌اند. با این‌حال طی این مدت کشورمان به موفقیت‌های فوق‌العاده‌ای در حوزه دفاعی دست یافت و تولید موشک‌های بالستیک از جمله این دستاوردها به‌شمار می‌رود.
با وجود تهدیدات فرامنطقه‌ای و تولید سامانه‌های راداری پیشرفته دفاع هوایی، تولید موشک‌های بلندبرد با سرعت پیمایش بسیار بالا امری ضروری به‌نظر می‌رسید. نمونه‌ای از موشک‌های بالستیک پیشرفته فعلی کشور، سجیل نام دارد. این موشک زمین به زمین ۲ مرحله‌ای بلندبرد توسط صنایع هوافضای وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح طراحی شده است.

این موشک در نیمه دوم دهه ۸۰ خورشیدی و در قالب پروژه‌ای بومی موسوم به عاشورا تولید شد. در واقع سجیل نخستین موشک دوربرد ایران مجهز به سوخت جامد محسوب می‌شود. این موشک دارای ۲ موتور سوخت جامد مرکب بوده و بردی بالغ بر ۲۵۰۰ کیلومتر دارد. آزمایش موفقیت‌آمیز این موشک در روز ۲۲ آبان ماه ۱۳۸۷ انجام شد. موشک سجیل پس از شلیک به خارج از فضای..