دانشمندان اخیرا متوجه شده‌اند که مناطق مرده دریاها (dead zones) در حال گسترش به داخل منابع آب شیرین زمین هستند. نواحی مرده، به مناطقی در آب اقیانوس‌ها گفته می‌شود که تقریبا هیچ اکسیژنی ندارند و بنابراین امکان زنده ماندن بسیاری از انواع موجودات دریایی در آنجا وجود ندارد.
تعداد و حجم این خطر بزرگ اکولوژیکی، در دهه‌های اخیر به‌طرز باورنکردنی افزایش یافته است و حالا مطالعه جدید نشان می‌دهد که دانشمندان تابه‌حال درباره وسعت این پدیده، تخمین اشتباهی داشته‌اند.

پیش از این، تصور می‌شد که شرایط هیپوکسیک (hypoxic) این نواحی (به‌عنوان مناطقی با حداقل اکسیژن که گاهی‌اوقات نواحی سایه (shadow zones) هم نامیده می‌شوند)، زمانی ایجاد می‌شود که آلودگی‌های ناشی از فعالیت‌های انسانی به داخل آب‌های ساحلی جریان می‌یابند و در اثر آن، شکوفایی جلبکی اتفاق می‌افتد؛ جلبک‌هایی که به‌نوبه خود تبدیل به مواد ارگانیکی شده و در کف دریا ته‌نشین می‌شوند. این مواد ارگانیک همزمان با ته‌نشین شدن تدریجی در کف دریاها، اکسیژن موجود در آب را هم جذب و مصرف می‌کنند.
در همه این سال‌ها، فقط این فرایند، به‌عنوان دلیل اصلی ایجاد..