ما برای اینکه شناخت بهتری از کیهان داشته باشیم نیاز به این داریم که دانش خود را درباره اثرات بلندمدت زندگی در فضا افزایش دهیم. دو مطالعه جدید نشان می‌دهند که ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS)، اثرات میکروبی مهمی را روی فضانوردان و برعکس گذاشته‌ است.
این دو مطالعه، بخشی از یک پروژه‌ بزرگ هستند که اثرات مسافرت فضایی روی میکروبیوم انسان را بررسی می‌کند. میکروبیوم به همه ارگانیسم‌های ریزی گفته می‌شود که در بدن انسان زندگی می‌کنند که از آن جمله می‌توان به باکتری‌های روده (گات) و ارگانیسم‌های ریز روی پوست‌ اشاره کرد.
مطالعه اول که نتایج آن در مجله Scientific Reports چاپ شده، فضانوردانی را مورد بررسی قرار داده که به مدت شش تا دوازده ماه در ایستگاه فضایی بین‌المللی مانده بودند. محققان متوجه شدند که تنوع باکتری‌های روده این فضانوردان، در فضای نسبتا استریل و بدون باکتری داخل ایستگاه، به‌طرز شگفت‌انگیزی زیاد شده است.

هرنان لورنزی (Hernan Lorenzi)، میکروبیولوژیست از انستیتو J. Craig Venter می‌گوید: از آنجاییکه محیط ایستگاه فضایی بسیار تمیز است و فضانوردان کمتر در معرض باکتری‌های محیطی هستند، ما ا..

یک ستاره مغناطیسی یا مگنتار (magnetar) به نام SGR 1935+2154 در کهکشان راه شیری وجود دارد که ممکن است به حل راز سیگنال‌های رادیویی ساطع‌شده از اعماق فضا که سال‌هاست فکر ستاره‌شناسان را به خود مشغول کرده است کمک کند.
ستاره SGR 1935+2154 که در حدود ۳۰ هزار سال نوری با ما فاصله دارد در تاریخ ۲۸ آوریل امسال سیگنال‌هایی با زمان تناوب چند میلی‌ثانیه از خود ساطع کرد که فقط توسط ستاره‌های خارج کهکشانی منتشر می‌شوند. اما موضوع جالب‌تر اینکه رصدخانه‌های سراسر دنیا و تلکسوب فضایی X-ray، در کنار این سیگنال‌ها، تابش‌های اشعه ایکس را نیز ثبت کردند.
در حال‌حاضر، کار روی این سیگنال‌ها در مراحل ابتدایی قرار دارد و ستاره‌شناسان سخت در تلاشند تا داده‌های به دست آمده را آنالیز کنند. اما خیلی از آن‌ها معتقدند که منبع این سیگنال‌ها ممکن است انفجارهای رادیویی سریع (FRBs) باشد.

شیرینواس کولکارنی (Shrinivas Kulkarni)، ستاره‌شناس از دانشگاه کالیفرنیا و یکی از اعضای تیم تحقیق در این‌باره گفت: این نوع سیگنال‌ها به احتمال زیاد دارای منبعی از نوع انفجارهای رادیویی سریع هستند.
انفجارهای رادیویی سریع یکی از هیجان..

روز سه‌شنبه آژانس‌های فضایی روسیه و اروپا اعلام کردند که به دلیل شیوع ویروس کرونا و مشکلات فنی، ماموریت مشترک اروپا و روسیه برای فرستادن کاوشگر اگزومارس (ExoMars) به مریخ، به مدت دو سال به تعویق افتاده است.
دیمیتری روگوژین (Dmitry Rogozin) رییس آژانس روسکاسموس روسیه گفت: ما یک تصمیم دشوار اما منطقی برای به تعویق انداختن ماموریت مریخ تا سال ۲۰۲۲ گرفتیم.
کاوشگر بدون سرنشین اگزومارس قرار است برای پیدا کردن نشانه‌ای از حیات، بر روی سیاره سرخ فرود آید.

این ماموریت قرار بود اواخر امسال و بعد از تاخیرهای فراوان انجام گیرد. مقامات آژانس‌های فضایی اروپا و روسیه گفتند که آن‌ها با به تعویق انداختن این پروژه تا آگوست یا سپتامبر ۲۰۲۲، برای انجام تست‌های بیشتر، موافقت کرده‌اند.
در بیانیه آن‌ها آمده است: کارشناسان اگزومارس در پی بررسی‌های خود به این نتیجه رسیده‌اند که تست‌های لازم برای ساخت همه تجهیزات فضاپیما، نیاز به زمان بیشتری برای کامل شدن دارند.
ژان ورنر (Jan Wörner)، رییس آژانس فضایی اروپا گفت: هر دو طرف می‌خواهند که مطمئن شوند ماموریت مریخ با موفقیت ۱۰۰ درصد انجام می‌شود. ما اجازه هیچ خ..

مایک هیوز (Mike Hughes) در تاریخ ۳ اسفند (۲۲ فوریه) طی آخرین تلاش خود جهت پرواز با راکت خانگی خود که انرژی آن از بخار تأمین می‎شد، درگذشت.
هیوز ۶۴ ساله سعی داشت تا در راکتی که با همکاری شریک خود به نام والدو استیکس (Waldo Stakes) ساخته بود، از منطقه‌ای در نزدیک بارستو کالیفرنیا پروازی ۵۰۰۰ فوتی به آسمان را انجام دهد. کانال تلویزیونی Science Channel که مشغول فیلم‌برداری از این تلاش جهت استفاده در مستندی به نام فضانوردان خانگی (Homemade Astronauts) بود، مرگ هیوز را به وب‌سایت Space.com اعلام کرد.
نمایندگان کانال Science Channel طی بیانیه‌ای اعلام کردند: “افکار و دعاهای ما در این روزهای سخت روانه خانواده هیوز می‌شود. وی همیشه آرزو داشت تا این پرتاب را با موفقیت به انجام برساند. کانال Science Channel در آنجا حضور داشت تا تلاش و داستان وی را به ثبت برساند.” به گزارش CNN، آژانس اجرای قانون شریف در شهرستان سن برناندینو به سقوط این راکت در بزرگراه ۲۴۷ بارستو واکنش نشان داده است. خبرگزاری NBC News گزارش داد که این پرتاب در ملکی خصوصی واقع در منطقه بارستو انجام گرفته است.
خبرگزاری CNN افزود ک..

یکی از رازهای کیهان، حالا مرموزتر از قبل شده است. ستاره‌شناسان سرنخی را پیدا کرده‌اند که می‌تواند توضیح دهد چرا انفجارهای امواج رادیویی سریع (FRBs)، هر چند وقت یک‌بار، از اعماق فضا به زمین می‌رسند. اما این سرنخ، یک الگوی ۱۶روزه در یکی از انفجارهاست که می‌تواند تئوری‌های موجود درباره علت به وجود آمدن انفجارهای رادیویی سریع را به چالش بکشد.
انفجارهای رادیویی سریع، احتمالا میلیاردها سال وجود داشته‌اند. اما ما آن‌ها را در سال ۲۰۰۷ کشف کردیم و تا به‌ امروز هم فقط تعداد کمی از آن‌ها را شناسایی کرده‌ایم. ستاره‌شناسان در ژوئن ۲۰۱۹ توانستند یک FRB را تا کهکشان خانگی‌اش ردیابی کنند. آن‌ها این FRB را FRB 180916.J0158+65 نام‌گذاری کردند.

هیچ‌کس نمی‌داند که چه چیزی باعث به وجود آمدن این انفجارهای سریع امواج رادیویی می‌شود. از آنجاییکه این انفجارها، بسیار نادر، غیرعادی و درخشان هستند، فیزیک‌دانان فکر می‌کنند که آن‌ها احتمالا از رخدادهای عظیمی مانند برخورد ستاره‌ها به وجود می‌آیند.
محققان، FRB 180916.J0158+65 را برای اولین بار در سال ۲۰۱۹ هنگام بررسی داده‌های آشکارساز CHIME/FRB شناسایی کردند. آن‌..

فضانورد ناسا؛ کریستینا کوخ (Christina Koch) به‌تازگی از سفر فضایی ۳۲۸ روزه خود بازگشته و با این اقدام توانسته رکورد طولانی‌ترین سفر فضایی انفرادی توسط یک زن را جابه‌جا کند. این فضانورد درحالی‌که در ایستگاه فضایی بین‌المللی به سر می‌برد، توانست که شش مورد پیاده‌روی را به پایان برساند. یکی از این پیاده‌روی‌های فضایی، تماما زنانه بود و با همکاری فضانورد جسیکا میر (Jessica Meir) انجام شد.
هنگامی‌که کوخ به زمین بازگشت، توله سگ محبوب وی یعنی LBD (سگ کوچک قهوه‌ای) نتوانست که هیجان خود را کنترل کند. این فضانورد در حساب توییتر خود ویدیویی را منتشر کرده که در آن وی هنگام وارد شدن به خانه با استقبال گرم سگ خانگی خود مواجه می‌شود.
کوخ در زیرنویس این ویدیو اظهار کرد: “نمی‌دانم کدام یک از ما هیجان‌زده‌تر بودیم. خوشحالم که پس از یک سال دوری، همچنان من را به خاطر دارد.”
کاربران توییتر نیز واکنش‌های مثبتی را به این ویدیو نشان دادند. کوخ طی مصاحبه‌ای تلفنی با خبرگزاری Business Insider و خبرنگارانی از مرکز فضایی جانسون گفت: “ما او را LBD نام نهاده‌ایم. او به جامعه بشری تعلق داشته و نمی‌تواند از این با..

دانشمندان اروپایی مشغول کار بر روی سیستمی هستند که می‌تواند مقدار زیادی اکسیژن را از نمونه‌های شبیه‌سازی‌شده گردوغبار کره ماه استخراج کند. بث لوماکس (Beth Lomax)؛ یک شیمی‌دان از دانشگاه گلاسکو که در حال حاضر در آژانس فضایی اروپایی (ESA) کار می‌کند، به مطبوعات گفت: “استخراج اکسیژن از منابع موجود در ماه می‌تواند به‌ طرز قابل‌توجهی برای مهاجران آینده سیارات، هم برای نفس کشیدن و هم جهت تولید محلی سوخت راکت‌ها، مفید باشد.”
لوماکس به همراه یکی از کارکنان ESA به نام الکساندره موریس (Alexandre Meurisse) در حال تلاش بر روی یک نمونه اولیه هستند که در نهایت می‌توان با استفاده از آن، از گردوغبار قمری، اکسیژن استخراج کرد. این دو محقق در آزمایشگاه مواد و تجهیزات برقی آژانس فضایی اروپایی و مرکز فناوری (ESTEC) واقع در نوردوویک هلند، مشغول بررسی سیستم خود هستند.

نمونه اولیه آن‌ها موفق ظاهر شده اما در آینده باید تعدیلاتی بر روی آن اعمال شود تا جهت استفاده در کره ماه مناسب باشد. یکی از نمونه‌های این تعدیلات، کاهش دمای عملیاتی این دستگاه است. لوماکس و موریس در حال کار بر روی گردوغبار شبیه‌سازی‌شده کره ..

ازآنجایی‌که تولید اولین راکت اکتشاف فضایی آژانس فضایی Michoud Assembly Facility واقع در نیو اورلئان، در تاریخ ۱۸ دی ۱۳۹۸ (۸ ژانویه ۲۰۲۰) به اتمام رسیده، اولین راکت‌های اکتشاف فضایی عمیق سیستم پرتاب فضایی (SLS) ناسا نیز پیشرفت‌هایی را تجربه کرده‌اند. راکت SLS Core Stage که ساخته شرکت بوئینگ بوده، در بندر پگاسوس بارگیری شده تا سفر دریایی خود را به مرکز فضایی Stennis خلیج سنت لوئیس واقع در ایالت می‌سی‌سی‌پی آغاز کند. این اقدام جهت انجام تست‌هایی بر روی این راکت، پیش از انتقال به مرکز فضایی کندی در ایالت فلوریدا صورت گرفته است.
راکت‌های SLS از زمان مأموریت سفر به ماه، بزرگ‌ترین موشک‌های پرتاب شده هستند. این راکت‌ها حتی به راکت افسانه‌ای Saturn V نیز برتری خواهند داشت. همانند Saturn V نیز قطعات مختلف این راکت جدید در مکان‌های مختلفی تولید شده است. همچنین اولین قطعه SLS نیز در همان کارخانه‌ای مونتاژ شده که اولین قطعه Saturn V در آن سرهم شده بود.
به گفته بوئینگ، SLS Core Stage در تاریخ ۱۸ آذر ۱۳۹۸ (۹ دسامبر ۲۰۱۹) تکمیل شده بود و در نظر گرفته شده تا قدرت مأموریت بدون‌ سرنشین Artemis 1 به دور..

یک فضانورد زن ناسا رکورد جدیدی را برای مدت زمان سپری‌شده در فضا به ثبت رساند و هنوز شش هفته تا زمان بازگشت‌اش به زمین باقی مانده است.
Christina Koch، رکورد طولانی‌ترین ماموریت فضایی توسط یک زن را، که قبلا توسط یکی دیگر از فضانوردان زن ناسا یعنی Peggy Whitson در سال ۲۰۱۷ به ثبت رسیده بود، شکست. این زن ۴۰ ساله که مهندس پرواز ماموریت Expedition 61 است توانست در روز شنبه ۲۸ دسامبر از رکورد ۲۸۹ روز و ۵ ساعت و ۱ دقیقه Whitson عبور کند. Koch روز پنجشنبه در یک مصاحبه مطبوعاتی گفت: Peggy قهرمان من است و در طول این سال‌ها همیشه مربی من بوده است؛ بنابراین من این رکورد را تقدیم او می‌کنم.

Koch در تاریخ ۱۴ مارس امسال به ایستگاه فضایی بین‌المللی فرستاده شد و قرار بود ماموریت او شش ماه به طول بینجامد. اما ناسا ماموریت او را به‌خاطر جمع‌آوری داده‌های بیشتر درباره اثرات بلندمدت پروازهای فضایی بر روی بدن انسان تمدید کرد. او حالا قرار است در تاریخ ۶ فوریه ۲۰۲۰ به زمین بازگردد. Koch در مصاحبه خود گفت: این واقعا چیز شگفت‌انگیزی برای علم فضانوردی است. ما در حال بررسی جنبه دیگری از تاثیر میکروگرانش بر روی..

در یک پروژه مشترک بین ناسا و آژانس فضایی فرانسه (CNES)، برای اولین بار از لیزرهای فضایی برای بررسی مهاجرت بزرگ موجودات ریز دریایی، که دو بار در هر روز اتفاق می‌افتد، استفاده شده است. ماهواره CALIPSO که در سال ۲۰۰۶ به مدار زمین پرتاب شده بود، بعد از حدود بیش از ده سال مطالعه مستمر و بی‌نظیر، حالا اطلاعات بیشتری را درباره آب‌وهوای زمین و همچنین یک مهاجرت بزرگ حیوانی در اختیار دانشمندان قرار داده است.
معمولا وقتی درباره مهاجرت حیوانات صحبت می‌کنیم، چیزی که اغلب به ذهن‌مان می‌رسد حرکت دسته‌جمعی گله‌هایی از حیوانات وحشی در جنگل‌های آفریقا یا پرواز دسته‌ای از پرندگان به سمت مناطق گرم‌تر با فرا رسیدن زمستان است. اما نکته‌ای که درباره این مهاجرت‌ها وجود دارد این است که آن‌ها فقط چند بار در سال اتفاق می‌افتند و در مقایسه با آنچه که در زیر اقیانوس‌ها رخ می‌دهد بسیار کوچک هستند.

براساس اطلاعات ماهواره CALIPSO، موجودات ریز داخل اقیانوس، دو بار در روز (زمانی که خورشید طلوع و غروب می‌کند)، مهاجرت بسیار بزرگی را انجام می‌دهند. این جابه‌جایی که Diel Vertical Migration یا به‌اختصار DVN نامیده می‌شود..