ستاره‌شناسان فکر می‌کردند که مدتی کوتاه پس از شکل‌‌گیری منظومه شمسی، این منظومه از چیزی که به دوراهی بزرگ (Great Divide) شناخته می‌شود، عبور کرده است. دوراهی بزرگ موجب تقسیم سیارات به دو گروه متمایز شده است. ما شاهد این جدایی کیهانی نبوده‌ایم، اما یک پژوهش جدید فرضیه‌ای جالب را در رابطه با شیوه وقوع این رویداد ارایه کرده است.
به‌ بیان ساده، دوراهی بزرگ منظومه شمسی ما را به ‌همراه سیارات خاکی کوچکی که به خورشید بسیار نزدیک بوده (از جمله زمین و مریخ) و همچنین یک غول گازی Jovian (جویان) رها کرده است. جویان سیارات دورتر از جمله مشتری و زحل را شامل می‌شود.
این دو گروه از سیارات نه‌تنها در اندازه متفاوت هستند، بلکه در ترکیبات نیز با یکدیگر فرق دارند. بخش اعظمی از سیارات خاکی از سنگ تشکیل شده و این سیارات همچنین فاقد ترکیبات کربن آلی هستند، درحالی‌که بخش اعظم سیارات جویان از گاز تشکیل شده و این صورت‌های فلکی در زمینه مورد آلی غنی هستند.
رامون براسر (Ramon Brasser)؛ سیاره‌ شناس از مؤسسه فناوری توکیو در ژاپن می‌گوید: “سؤال این است که این دوگانگی چندجزئی چگونه ایجاد شده است؟ چگونه باید مطمئن ..