دیرینه‌شناسان به‌تازگی موفق به کشف بقایای یک دایناسور منقار اردکی (hadrosaur) شده‌اند که میلیون‌ها سال پیش در جایی که حالا استان آلبرتای کانادا در آن قرار دارد زندگی می‌کرده است. اما فسیل این هیولای گیاه‌خوار، یک فرق اساسی با فسیل‌های سایر دایناسورها دارد و آن اینکه نوعی بیماری سرطان در داخل استخوان‌های آن شناسایی شده است.
این دایناسور حدود ۶۶ میلیون سال پیش زندگی می‌کرده و حالا فقط ۱۱ تکه استخوان از دم آن باقی مانده است. دانشمندان نمی‌دانند که چه چیزی باعث مرگ این حیوان شده است، اما آن‌ها فکر می‌کنند که او در آخرین لحظات زندگی‌اش، از شدت درد، دم بلند و سنگین خود را بر زمین کوبیده و سپس بر روی زمین دراز کشیده و مرده است.

اما چیزی که باعث شده تا دانشمندان به چنین نتیجه‌ای برسند این است که آن‌ها در داخل ۸ تا از ۱۱ تکه استخوان باقی‌مانده از دم دایناسور، آسیب‌های غیرعادی‌ای شناسایی کردند که قبلا هرگز در فسیل دایناسورها یافت نشده‌ بود.
Hila May، آناتومی‌شناس و از اعضای گروه تحقیق می‌گوید: ما در بررسی‌های خود متوجه شدیم که منفذهای زیادی در داخل استخوان‌های دم این دایناسور وجود دارند که ب..

در بین انواع مختلف درمان سرطان، فوتودینامیک تراپی (photodynamic therapy)، می‌تواند یکی از عجیب‌ترین عوارض جانبی را ایجاد کند: قوی‌تر شدن بینایی فرد بیمار در تاریکی! فوتودینامیک تراپی، نوعی روش درمان سرطان است که در آن از نور برای از بین بردن سلول‌های بدخیم استفاده می‌گردد.
حالا دانشمندان کشف کرده‌اند که چرا چنین اتفاقی می‌افتد و چرا دید بیمارانی که تحت این درمان قرار گرفته‌اند در تاریکی افزایش می‌یابد: علت آن این است که رودوپسین (rhodopsin) که یک پروتئین حساس‌به‌نور در شبکیه چشم ماست، با یک ترکیب حساس‌به‌نور دیگر به نام کلرین e6 واکنش می‌دهد.
این کشف، بر پایه دانسته‌های قبلی دانشمندان درباره ترکیب ارگانیکی رتینال (retinal) که در داخل چشم وجود دارد و معمولا به نور مادون‌قرمز حساس نیست، صورت گرفته است.

در پروسه معمولی دیدن، نور مرئی، رتینال را تحریک می‌کند تا از رودوپسین جدا شود. این مکانیسم، تبدیل به سیگنال الکتریکی‌ می‌شود که مغز ما برای دیدن اشیا تفسیر می‌کند. با اینکه ما در هنگام شب نور مرئی زیادی را نمی‌بینیم، اما مشخص شد که این مکانیسم می‌تواند با ترکیب دیگری از نور و ماده شیم..

امروزه انجام آزمایشات و غربال‌گری‌های معمول، جان بسیاری از مردم در سراسر جهان را نجات می‌دهد. اما تشخیص زودهنگام سلول‌های غیرطبیعی همواره پدیده مثبتی به‌شمار نمی‌رود. کلیه سلول‌های سرطانی دارای ماهیت مشابهی نبوده و لذا خطرات ناشی از آن‌ها نیز با یکدیگر متفاوت خواهند بود. در اکثر مواقع انسان‌ها بدون اطلاع از رشد سلول‌های سرطانی در قسمتی از بدن و مواجهه با آسیب‌های ناشی از آن، زندگی معمول خود را پشت سر می‌گذارند.
در خصوص سرطان‌های خوش‌خیم مشخصا زیان ناشی از روش‌های کشف، تشخیص و درمان سرطان شامل شیمی درمانی، پرتو درمانی و جراحی احتمالا از محاسن آن‌ها بیش‌تر خواهد بود. اکنون پژوهش جدیدی که در کشور استرالیا انجام شده است بار دیگر نشان می‌دهد که تمایل انسان به تشخیص زودهنگام سرطان به یک معضل تبدیل شده است. دانشمندان برای نخستین بار در جهان، ریسک تشخیص زودهنگام ۵ سرطان مختلف را محاسبه نموده‌اند.
تعیین کمیت مخاطبان در این پژوهش یک اقدام بسیار دشوار است؛ زیرا در اکثر مواقع پزشکان پیرامون زمان تشخیص زودهنگام سرطان در افراد هیچ‌گونه ایده خاصی ندارند. حتی برآوردهای عمومی انجام شده در سراسر جهان ..