برخی از حقایق مرتبط با هستی و تجربه ما در آن، ظاهرا تغییرناپذیر به نظر می‌رسند. آسمان در بالا قرار داشته و نیروی جاذبه نیز ما را به سمت پایین می‌کشد. هیچ‌چیزی نمی‌تواند سریع‌تر از نور حرکت کند. موجودات چندسلولی جهت ادامه زندگی به اکسیژن نیاز دارند. ظاهرا باید درباره آخرین مورد تجدیدنظر کنیم.
محققان به‌تازگی دریافته‌اند که انگل‌هایی شبیه به عروس دریایی وجود دارند که ژنوم میتوکندری را در خود جای نداده‌اند. این گونه تنها موجود چندسلولی است که از این ژنوم برخوردار نیست. این موضوع به این معناست که این انگل نفس نمی‌کشد. در حقیقت، این انگل بدون وابستگی به اکسیژن می‌تواند به حیات خود ادامه دهد.
این یافته نه‌تنها درک ما از زندگی بر روی زمین را تغییر می‌دهد، بلکه پیامدهایی را در زمینه تحقیقات مرتبط با فرازمینی‌ها به دنبال دارد.
حدود ۱٫۴۵ میلیارد سال پیش، حیات بر روی کره زمین با سوخت‌و‌ساز اکسیژن پیشرفت کرد. یک باکتری باستانی بزرگ‌تر یک باکتری کوچک‌تر را بلعید و به طریقی، خانه جدید باکتری بلعیده‌شده برای میهمان و میزبان مناسب بود و هر دو گونه توانستند که به همراه یکدیگر به حیات خود ادامه دهند…

ستاره‌شناسان فکر می‌کردند که مدتی کوتاه پس از شکل‌‌گیری منظومه شمسی، این منظومه از چیزی که به دوراهی بزرگ (Great Divide) شناخته می‌شود، عبور کرده است. دوراهی بزرگ موجب تقسیم سیارات به دو گروه متمایز شده است. ما شاهد این جدایی کیهانی نبوده‌ایم، اما یک پژوهش جدید فرضیه‌ای جالب را در رابطه با شیوه وقوع این رویداد ارایه کرده است.
به‌ بیان ساده، دوراهی بزرگ منظومه شمسی ما را به ‌همراه سیارات خاکی کوچکی که به خورشید بسیار نزدیک بوده (از جمله زمین و مریخ) و همچنین یک غول گازی Jovian (جویان) رها کرده است. جویان سیارات دورتر از جمله مشتری و زحل را شامل می‌شود.
این دو گروه از سیارات نه‌تنها در اندازه متفاوت هستند، بلکه در ترکیبات نیز با یکدیگر فرق دارند. بخش اعظمی از سیارات خاکی از سنگ تشکیل شده و این سیارات همچنین فاقد ترکیبات کربن آلی هستند، درحالی‌که بخش اعظم سیارات جویان از گاز تشکیل شده و این صورت‌های فلکی در زمینه مورد آلی غنی هستند.
رامون براسر (Ramon Brasser)؛ سیاره‌ شناس از مؤسسه فناوری توکیو در ژاپن می‌گوید: “سؤال این است که این دوگانگی چندجزئی چگونه ایجاد شده است؟ چگونه باید مطمئن ..