گرمایش جهانی در حال‌حاضر خیلی زودتر از پیش‌بینی مدل‌های هواشناسی، بخش‌هایی از جهان را گرم‌تر از دمای قابل‌تحمل بدن انسان کرده است.
بررسی داده‌های ایستگاه‌های هواشناسی نشان می‌دهد که هم‌اکنون مناطقی در پاکستان و امارت متحده عربی وجود دارند که درجه حرارت آن‌ها در برخی از ساعات روز، از آستانه مرگ‌آور برای انسان عبور می‌کند.
دمای حباب مرطوب (Wet bulb temperature)، معیاری از حرارت و رطوبت است که از طریق یک دماسنج پوشیده با پارچه مرطوب به دست می‌آید. در دماهای حباب مرطوب بالاتر از ۳۵ درجه سانتی‌گراد، بدن انسان نمی‌تواند با عرق کردن خودش را خنک کند، اما دماهای پایین‌تر از آن هم می‌توانند کشنده باشند، همانطور که موج گرمای اروپا در سال ۲۰۰۳ بدون آنکه از دمای ۲۸ درجه سانتی‌گراد عبود کند جان هزاران نفر را گرفت.

یک تیم تحقیقاتی با تحلیل داده‌های ایستگاه‌های هواشناسی نقاط مختلف دنیا متوجه شدند که از سال ۱۹۷۹ تا الان درجه‌حرارت‌های حباب مرطوب در این ایستگاه‌ها بین ۲۷ و ۳۵ درجه سانتی‌گراد در نوسان بوده‌اند. هرچند ۳۵ درجه سانتی‌گراد یک آستانه بسیار مهم محسوب می‌شود اما دماهای پایین‌تر از آن هم می‌..

این‌روزها ویروس کرونا اکثر کشورهای دنیا را به‌شدت درگیر کرده و زندگی خیلی از مردم را تحت تاثیر قرار داده است. اما موضوعی که به آن بی‌توجهی می‌شود این است که سیل خبرهای مرتبط با این ویروس در شبکه‌های اجتماعی می‌تواند باعث ایجاد احساس یاس و ناامیدی در افراد بشود.
ما برای اینکه شما را از این فضا دور کنیم، در اینجا قصد داریم چند خبر علمی هیجان‌انگیز و امیدوارکننده برایتان بدهیم که دانستن آن‌ها در این شرایط سخت، بسیار ارزشمند است و می‌تواند توانایی‌هایمان را به ما یادآوری کند.
۱. برای اولین‌بار تکنیک CRISPR برای درمان کوری ژنتیکی استفاده شده است برای اولین بار در دنیا، محققان موسسه سلامت و علم اورگان (OHSI)، از تکنیک اصلاح ژن CRISPR برای درمان یک بیماری ژنتیکی نادر که به‌طور مادرزادی باعث کوری افراد می‌شود استفاده کرده‌اند. در حالیکه ما منتظر هستیم ببینیم این درمان جدید چگونه کار می‌کند، این موفقیت را می‌توان به جمع سایر استفاده‌های پزشکی تکنیک CRISPR از جمله در درمان بیماری‌های هانتینگتون، ایدز و انواع سرطان‌ها اضافه کرد.

زندگی در عصری که پژوهشگران پزشکی چنین ابزار قدرتمندی را در اختیا..

این روزها کره زمین به‌شدت تحت تاثیر تغییرات آب و هوایی قرار گرفته است و هر تغییر کوچکی از طرف ما، بلافاصله اثر خود را بر روی محیط زیست می‌گذارد. در حالیکه سوخت هواپیماها یکی از منابع آلودگی هوا هستند، مطالعه جدیدی نشان داده است که انتخاب مسیرهای پرواز متفاوت می‌تواند تا حدودی به کاهش این آلودگی‌ها کمک کند.
شما حتما خطوط ابری‌شکل ایجادشده در پشت هواپیماها را دیده‌اید. به این خطوط ابری، پس‌دَمه (contrails) گفته می‌شود. پس‌دمه زمانی به وجود می‌آید که گاز داغ خارج‌شده از پشت هواپیماها با هوای سرد و کم‌فشار جو برخورد بکند. رطوبت هوا، باعث متراکم شدن کربن سیاه موجود در دود هواپیما شده و ذرات یخی را تشکیل می‌دهند که ما آن‌ها را به صورت ابر سفید در آسمان مشاهده می‌کنیم.
حالا مطالعه جدیدی نشان داده است که اگر هواپیماها حدود ۶۰۰ متر پایین‌تر از ابرها پرواز کنند، این کار می‌تواند تاثیر نامطلوب پس‌دمه در تغییرات آب و هوایی را تا ۵۹ درصد کاهش دهد.

پژوهشگران این مطالعه می‌گویند که برای رسیدن به این هدف، لازم است که فقط حدود ۲ درصد از پروازها، ارتفاع خود را اصلاح کنند. این پروازها شامل مواردی می‌..

اغلب فرض می‌شود که اگر تغییرات آب‌و‌هوایی بدتر شود، احتمال درگیری نظامی بین کشورها بیشتر خواهد بود. در سال‌های اخیر، بسیاری از کارشناسان هشدار داده‌اند که با گرم شدن زمین و کاهش محصولات کشاورزی، ممکن است شاهد جنگ‌های ویرانگر برای تصاحب منابع و زمین‌ها باشیم.
با این‌حال، هنوز کسانی هستند که با این ادعا مخالفند. مقاله‌ای که جدیدا توسط گروهی از محققان به چاپ رسیده جزو این دسته است و می‌گوید که رابطه بین تغییرات آب‌وهوایی و جنگ نظامی، بسیار پیچیده‌تر از آن چیزی است که ما فکر می‌کنیم؛ به‌ویژه با در نظر گرفتن اینکه انسان‌ها می‌توانند استراتژی‌های خود را براساس شرایط موجود تغییر دهند.
نویسندگان مقاله با ترکیب نظریه‌های هیدرولوژی و اقتصاد خرد نشان داده‌اند که در آینده ممکن است به نقطه‌ای برسیم که کمبود آب و غذا منجر به درگیری و اختلاف کمتری بین مردمان شود.

در سال‌هایی که شرایط آب‌وهوایی بسیار بد است، منافع حاصل از حمله اغلب بیشتر از صلح بوده و به همین‌خاطر گفته می‌شود که احتمال جنگ بر سر منابع زیاد است، اما سوال اینجاست که اگر تعداد این سال‌های بد آب‌و‌هوا زیاد شود چه اتفاقی می‌افتد؟
نویس..

این‌روزها گرمایش جهانی و بحران تغییرات آب‌وهوایی بحث‌های زیادی را در بین کارشناسان محیط زیست ایجاد کرده است و سوالی که ذهن آن‌ها را به خود مشغول داشته این است که آیا تولید این میزان انرژی، برای داشتن یک زندگی راحت و استاندارد ضروری است؟
هیچ شکی نیست که سیاره زمین به خاطر خودخواهی‌های ما انسان‌ها به یک وضعیت بحرانی رسیده است و به نظر می‌رسد که اکثر کشورهای غربی باید تغییری در میزان تولید انرژی خود ایجاد کنند. اما سوال مهمی که ممکن است پیش بیاید این است که آیا کشورهای کمتر توسعه‌یافته هم باید چنین کاری انجام بدهند؟ به عبارت دیگر، آیا کشورهای در حال توسعه‌ای هم که همچنان در حال بهبود دسترسی مردم خود به نیازهای اولیه مانند سلامتی و آموزش هستند، قادر به کم کردن میزان تولید انرژی خود و در نتیجه کاهش انتشار گازهای آلاینده هستند؟

یک مطالعه جدید که توسط گروهی از دانشمندان در موسسه بین‌المللی تحلیل سیستم‌ها در اتریش انجام شده است نشان می‌دهد که میزان تولید انرژی ما بسیار بیش از آن چیزی است که برای داشتن یک زندگی راحت کفایت می‌کند. محاسبات آن‌ها نشان می‌دهد که فراهم کردن آموزش، تغذیه و سلامت م..

این‌روزها همه درباره ذوب شدن یخ‌‌های زمین حرف می‌زنند. همانطور که احتمالا می‌دانید، نود و نه درصد از همه یخ‌های آب شیرین کره زمین بر روی گرینلند و قطب جنوب قرار دارند و هر سال مقادیری از آنها به داخل اقیانوس ذوب می‌شوند. در حالت طبیعی، صدها هزار سال طول خواهد کشید تا همه این یخ‌ها آب بشوند. اما اگر در اثر رخدادی، یک ذوب عظیم سرتاسری در عرض یک شب اتفاق بیفتد چه؟
اگر چنین حادثه‌ای رخ بدهد، سطح دریاها تا ارتفاع بسیار بالای ۶۶ متر افزایش خواهد یافت. شهرهای ساحلی مانند نیویورک، شانگهای و لندن در زیر سیل عظیمی غرق شده و ۴۰ درصد از جمعیت جهان بی‌خانمان خواهند گردید.
در حالیکه، همه این آشفتگی‌ها در بالای سطح زمین اتفاق خواهند افتاد، اما چیز وحشتناکی هم در زیر زمین رخ خواهد داد. همه آن آب‌های‌ شور بالاآمده دریاها، به مخازن آب زیرزمینی نفوذ کرده و راه خود را به داخل سفره‌های آب‌ شیرین اطراف خود باز خواهند کرد.

همانطور که می‌دانید، سفره‌های آب شیرین، منبع تامین‌کننده آب آشامیدنی ما، سیستم‌های آبیاری و سیستم‌های خنک‌کننده نیروگاه‌های تولید برق هستند. و اینگونه، همه آن سفره‌های آب شیرین زیرزمین..