تمدن مایا در طول قرن‌ها شهرهایی را در مکزیک، گواتمالا و بلیز ساخته‌اند و ما تازه متوجه شده‌ایم که این تمدن چقدر غنی بوده و کشاورزان و مهندسان آن چه تغییراتی بزرگی را در منطقه آمریکای میانی ایجاد کرده‌اند. حالا براساس بررسی‌های لیزری که باستان‌شناسان در طول چند سال گذشته انجام داده‌اند، یک منطقه باستانی بزرگ که قبلا زیر مزارع مخفی بوده کشف شده است. این منطقه که Aguada Fenix نام دارد، به‌‌خاطر وسعت‌اش قابل تشخیص از روی زمین نبوده است.
تاکشی اینوماتا (Takeshi Inomata) باستان‌شناس از دانشگاه آریزونا و همکارانش در مقاله خود نوشته‌اند: شناسایی یک ساختار افقی با چنین وسعتی از روی زمین بسیار دشوار است. این منطقه، ۱.۴ کیلومتر طول و عرض و ۱۰ الی ۱۵ متر عمق دارد و از طریق گذرگاه‌های خاکی، سایت‌های کوچک‌تر اطراف را به هم وصل کرده است. براساس بررسی‌های انجام‌شده، این منطقه ظاهرا نقش یک مرکز آیینی را برای مردمان مایا داشته است.

تیم تحقیق در مقاله خود نوشته‌اند: اینجا یک منطقه توسعه‌یافته است و مردمانی در آن زندگی می‌کرده‌اند. این منطقه به‌خاطر وسعت زیاد و مسطح بودن‌اش تا الان ناشناخته مانده بود، ..

دانشمندان می‌گویند که در چندین هزار سال پیش، مردم بومی گوندیتیمارا (Gunditjmara) در مناطق جنوب‌غرب ایالت ویکتوریای استرالیا، شاهد یک اتفاق واقعا عظیم بوده‌اند.
در بین بومیان استرالیا، یک داستان شفاهی بسیار قدیمی وجود دارد که در طول سالیان متمادی از نسلی به نسل دیگر منتقل شده است. این داستان می‌گوید که یک خدای باستانی در هزاران سال پیش، به کوه آتشفشانی Budj Bim تبدیل شده است. حالا تقریبا ۴۰ هزار سال بعد از آن، شواهد علمی جدید نشان می‌دهند که این داستان ممکن است چیزی بیش از یک افسانه خیالی بوده باشد.
دانشمندان استرالیایی با اندازه‌گیری قدمت مواد معدنی موجود در منطقه جنوب‌غرب ویکتوریا، احتمال می‌دهند که ریشه این افسانه قدیمی ممکن است به دو انفجار آتشفشانی تاریخی برگردد که حدود ۳۷ هزار سال پیش در این منطقه رخ داده‌اند. اگر این موضوع صحت داشته باشد، ما احتمالا با قدیمی‌ترین داستان نقل‌شده در روی زمین روبه‌رو هستیم.

Erin Matchan، زمین‌شناس از دانشگاه ملبورن استرالیا می‌گوید: اگر داستان‌های مربوط به Budj Bim، ربطی به فعالیت‌های آتشفشانی این کوه در آن زمان داشته باشند، بنابراین می‌توانیم ب..

باستان‌شناسان موفق به کشف چهار اسکلت باستانی در غاری در اطراف مکزیک شده‌اند که به عقیده آن‌ها متعلق به نخستین انسان‌های قاره آمریکاست.
براساس یک نظریه قدیمی، جمعیت‌های باستانی ساکن قاره آمریکا، در واقع گروهی از مردمان بوده‌اند که در جریان آخرین عصر یخبندان زمین، از سیبری و از طریق تنگه برینگ به آلاسکا عبور کرده‌اند. با این‌حال، باید بگوییم که این نظریه به هیچ‌وجه کامل نیست و نقاط مجهول زیادی دارد. به همین‌خاطر است که دانشمندان فکر می‌کنند اسکلت‌های کشف‌شده می‌توانند داده‌های بسیار ارزشمندی را در این‌باره در اختیار آن‌ها قرار دهد.
باستان‌شناسان متاسفانه در کاوش‌های خود در آمریکای شمالی، موفق به کشف بقایای باستانی چندان زیادی از ۱۵۰۰۰ تا ۲۰۰۰۰ سال پیش نشده‌اند. این موضوع در طول سال‌ها نشان داده است که فرضیات ما درباره انسان‌های اولیه و مهاجرت‌های بعدی آن‌ها به آمریکای مرکزی و جنوبی ممکن است چندان درست نبوده باشند.

با اینکه داده‌های ژنومی به‌دست‌آمده نشان می‌دهند که همه بومیان آمریکا، در نتیجه یک مهاجرت بزرگ از آسیا به این قاره آمده‌اند، اما به نظر می‌رسد که جمعیت‌های آمریکای شمالی و ..

گاهی اوقات یک یافته باستان‌شناسی باعث می‌شود تا تمامی حفاری‌های پرزحمت، تمیزکاری‌های دقیق و فهرست‌بندی‌های جزئی، ارزشش را داشته باشند. یکی از این نمونه‌ها، قطعه‌ای ۱۲۰۰ ساله از یک بازی تخته‌ای است که محققان آن را در جزیره‌ای پایین‌تر از سواحل شمال شرقی انگلستان پیدا کرده‌اند.
این قطعه یافت‌شده در واقع مهره پادشاه در یک بازی تخته‌ای مربوط به وایکینگ‌ها یعنی hnefatafl (تخته پادشاهان) بوده که شباهت‌هایی نیز با شطرنج دارد. این مهره از شیشه سفید و آبی ساخته شده و اندازه‌ای در حدود شکلات‌های کوچک دارد.
این گنج باستان‌شناسی در Lindisfarne کشف شده است. این مکان منطقه‌ای کوچک است که اهمیت فرهنگی و مذهبی بالایی داشته و در منطقه نورثامبرلند قرار گرفته است. این کشف توسط تیمی از دانشگاه دورهام در بریتانیا و جمعیت باستان‌شناسی DigVentures انجام شده است.
ارزش این مهره در قدمت آن نهفته است. محققان قدمت این یافته را به ۱۲۰۰ سال پیش؛ یعنی به قرن ۸ یا ۹ میلادی نسبت می‌دهند. این همان زمانی است که تاخت‌وتاز وایکینگ‌ها در بریتانیا آغاز شده است. دگرگونی ۳۰۰ ساله بعدی برای همیشه چهره این کشور را تغییر داد…

باستان‌شناسان موفق به کشف یک چاه باستانی شده‌اند که بیشتر شبیه یک جعبه چوبی است تا یک چاه واقعی. آن‌ها با استفاده از تکنیک تحلیل حلقه‌های درخت (dendrochronology) حدس می‌زنند که چوب به‌کاررفته در ساخت این چاه، ۷۲۷۵ سال پیش بریده شده است. کشف این چاه، آن را تبدیل به یکی قدیمی‌ترین سازه‌های چوبی شناخته‌شده در دنیا می‌کند.
Jaroslav Peška، باستان‌شناس از مرکز باستان‌شناسی Olomouc در جمهوری چک می‌گوید: ما براساس داده‌هایی که با استفاده از تکنیک درخت‌گاه‌شماری به‌دست آوردیم، حدس می‌زنیم که چوب‌های به‌کاررفته در ساخت این چاه جعبه‌مانند، ۵۲۵۵ یا ۵۲۵۶ سال قبل از میلاد مسیح بریده شده‌اند. حلقه‌های موجود بر روی تنه این چوب‌ها، ما را قادر می‌سازند تا با دقت بالایی (با اختلاف یک سال)، تاریخ برش خوردن آن‌ها را حدس بزنیم.
این چاه قدیمی، در سال ۲۰۱۸ در نزدیکی شهر Ostrov جمهوری چک کشف شده و تکه‌های سرامیکی موجود در داخل آن، قدمت سایت مذکور را به اوایل دوره نوسنگی باز می‌گرداند، اما متاسفانه هیچ آثاری از سکونتگاه‌های آن دوره، در این محل پیدا نشده و این نشان می‌دهد که آن سکونتگاه‌ها احتمالا در فاصله دور..